Το Όρος Αιγάλεω – Ποικίλο στα Δυτικά της Αθήνας, είναι ένας από τους 4 ορεινούς όγκους που την περιβάλλουν και αποτελεί ένα «φίλτρο – φράγμα» στους ρύπους που προέρχονται από το Θριάσιο. Παράλληλα όμως, μαζί με τον παρακείμενο υγρότοπο της λίμνης Κουμουνδούρου δημιουργούν ένα πολυσύνθετο οικοσύστημα που χρειάζεται να προστατευτεί.
Το Συντονιστικό των Φορέων για την Προστασία του Οικοσυστήματος του Όρους Αιγάλεω – Ποικίλου και της Λίμνης Κουμουνδούρου, έχει ήδη καταθέσει πρόταση στο ΥΠΕΚΑ και στον ΟΡΣΑ για τον χαρακτηρισμό του ως περιοχής Προστασίας της Φύσης (ν. 1650/86 για το Περιβάλλον) από το νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αττικής. Η ανάγκη να υποστηριχθεί η πρόταση αυτή είναι μεγάλη καθώς η περιοχή συνεχίζει να δέχεται μεγάλες πιέσεις συρρίκνωσης των οικοτόπων της και υποβάθμισης του φυσικού περιβάλλοντος.
Χιλιάδες δένδρα αυτοφυούς πεύκης και θαμνώδης βλάστηση έχουν κοπεί και κόβονται για τη διάνοιξη της σιδηροδρομικής γραμμής Ικονίου – Ασπροπύργου μήκους 21 χλμ, και για την κατασκευή της περιφερειακής Λ. Αιγάλεω. Αυθαίρετες κατασκευές σε καταπατημένες εκτάσεις, ξεφυτρώνουν κατά μήκος του ορίου μεταξύ των πόλεων και του βουνού. Μεγάλες επιχειρήσεις μαζικής "αναψυχής" ενισχύουν την αστικοποίηση της περιοχής. Η ανεξέλεγκτη εναπόθεση μπαζών και σκουπιδιών, εκτός από την αισθητική υποβάθμιση του τοπίου είναι μια από τις αιτίες πρόκλησης πυρκαγιών (κάθε χρόνο σημειώνονται 20-25 μικροπυρκαγιές).
Οι διεκδικήσεις μεγάλων εκτάσεων του βουνού από την Μητρόπολη Φθιώτιδας, τη Μονή Κλειστών, το συνεταιρισμό πολεμιστών Κορέας, τους κληρονόμους του φερόμενου κτήματος "Πεύκα-Βέρδη", τα σχέδια επέκτασης των υφιστάμενων σχεδίων πόλης, οι πιέσεις για μεταφορά και νέων αστικών χρήσεων στο βουνό (δρόμοι, εκπαιδευτήρια, γήπεδα, αναψυκτήρια) αποτελούν επιπρόσθετες απειλές.
Παρά τις πιέσεις και τις υποβαθμιστικές ενέργειες που υφίσταται το βουνό, διατηρεί αξιοσημείωτη βιοποικιλότητα χλωρίδας, πανίδας και ορνιθοπανίδας, με μεγάλο αριθμό προστατευόμενων ειδών. Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί περισσότερα από 750 είδη χλωρίδας (από τα οποία 79 ενδημικά, σπάνια, απειλούμενα), 115 είδη πουλιών (από τα οποία 99 αυστηρά προστατευόμενα), 100 είδη εντόμων, 37 είδη πεταλούδων, 12 είδη θηλαστικών, 20 είδη ερπετών, 4 είδη αμφιβίων. Στη λίμνη Κουμουνδούρου έχουν καταγραφεί 38 είδη πουλιών. Μεγάλος αριθμός από τα είδη αυτά ανήκει στα αυστηρά προστατευόμενα για τα οποία είναι υποχρεωτική η θέσπιση Ειδικών Ζωνών Διατήρησης και ορισμένα περιλαμβάνονται στο Κόκκινο Βιβλίο των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών.
Το βουνό έχει εξαιρετική θέα προς τον κόλπο της Ελευσίνας, το Σαρωνικό, τα βουνά της Πάρνηθας και του Υμηττού κ.λπ. Προσφέρεται για ήπιες δραστηριότητες αναψυχής (πεζοπορία, αναρρίχηση, ποδήλατο βουνού) και περιβαλλοντική εκπαίδευση. Σε διάφορες περιοχές του βουνού υπάρχουν παλιοί οικισμοί και μονοπάτια, αρχαιότητες (Βόρειο τμήμα της Ιεράς Οδού, τμήμα του τοίχους του Δέματος (400 π.Χ.), Ιερό της Αφροδίτης, λατρευτικά σπήλαια), η Μονή Δαφνίου, παλιά ασβεστοκάμινα, σπήλαια με προϊστορική αξία και γεωλογικό ενδιαφέρον.
Το φυσικό περιβάλλον, με τη διατύπωση του ερωτήματος: προστατευτέο κοινωνικό αγαθό ή εμπορεύσιμο-εκμεταλλεύσιμο-αναλώσιμο είδος, αποτελεί, κι αυτό, διαρκές διακύβευμα κοινωνικής αντιπαράθεσης. Η αιτιολογημένη δράση για την περιβαλλοντική προστασία του όρους Αιγάλεω – Ποικίλου και της λίμνης Κουμουνδούρου αποτελεί στοιχείο της αντιπαράθεσης αυτής.
Για την ενημέρωση των πολιτών και την υποστήριξη της "Πρότασης", Το Συντονιστικό των Φορέων για την Προστασία του Οικοσυστήματος του Όρους Αιγάλεω – Ποικίλου και της Λίμνης Κουμουνδούρου σε συνεργασία με τον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο «Βοτανικός Κήπος Πετρούπολης» διοργανώνουν διήμερο εκδηλώσεων
- Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου ώρα 8:00 μμ, στο Βοτανικό Κήπο Πετρούπολης, Συζήτηση με θέμα: Ποικίλο-Αιγάλεω-Λίμνη Κουμουνδούρου, περιοχή προστασίας της φύσης.
- Κυριακή 19 Δεκεμβρίου ώρα 10:00πμ. Περπατάμε και γνωρίζουμε το βουνό μας. Αφετηρία στο τέρμα της οδού Σουλίου (Αγία Τριάδα Πετρούπολης).
...........................................................................
ΒΟΤΑΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ Φορέων για την Προστασία του όρους Αιγάλεω-Ποικίλου και λίμνης Κουμουνδούρου
(Διαρκής Κίνηση Χαϊδαρίου, Επιτροπή Προστασίας και Οικολογικής Ανάδειξης του Όρους Αιγάλεω, Οικολογικός Πολιτιστικός Σύλλογος Χαϊδαρίου ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ., Όμιλος για το Περιβάλλον, τον Πολιτισμό και την Ποιότητα Ζωής στην Πετρούπολη «ΤΟ ΠΟΙΚΙΛΟ», Περιβαλλοντικός Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Δαφνίου Χαϊδαρίου "Ο Δαφναίος Απόλλων" ,Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αφαίας Χαϊδαρίου, Περιβαλλοντικός Φυσιολατρικός Σύλλογος Περιστερίου, Περιβαλλοντικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Αιγάλεω "οι Φίλοι του Πυριτιδοποιείου", Ειρήνη Βαλλιανάτου – Βιολόγος δρ. Συστηματικής Βοτανικής – Φυτοκοινωνιολογίας, Τάσος Λύτρας – Δικηγόρος)
http://www.votanikoskipos.blogspot.com/
http://poikilo2006.blogspot.com/
http://xaidari.blogspot.com/
http://xpolis.blogspot.com/
http://pyritis.blogspot.com/
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010
Νέα ρύθμιση για τον Ελαιώνα;
Επιτροπή Πολιτών για την Διάσωση του Ελαιώνα
Τηλ.: 6932 424547 6976 718945 e-mail: elaionas@yahoo.gr, http://elaionas.wordpress.com
22.11.2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Όχι στη νέα «βωβή» ρύθμιση του ΥΠΕΚΑ
Ελαιώνας ελεύθερος, δημόσιος και κοινωνικός
Δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα για δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής το σχέδιο νομοθετικής ρύθμισης για τη λεγόμενη «Διπλή Ανάπλαση».
Οι βασικές του ρυθμίσεις είχαν προαναγγελθεί από την υπουργό κα Τ Μπιρμπίλη πριν μερικούς μήνες. Απλά δημοσιοποιούνται επίσημα, μόλις λίγες μέρες μετά τις εκλογές –προφανώς για να μην αποτελέσουν κριτήριο ψήφου των πολιτών. Παράλληλα επιχειρείται από το ΥΠΕΚΑ να κλείσει το ζήτημα άρον άρον μέσα στο Δεκέμβρη, δηλαδή λίγο πριν αναλάβει η νέα Δημοτική Αρχή υπό τον κ. Καμίνη – αφήνοντας μόλις 14 ημέρες για δημόσια διαβούλευση για ένα τόσο σημαντικό για την πόλη θέμα.
Η νέα ρύθμιση προβλέπει (εκτός της δυνατότητας να γίνει το γήπεδο του ΠΑΟ στον Ελαιώνα) τη διατήρηση του Εμπορικού Κέντρου (MALL) ιδιοκτησίας Βωβού. Πρόκειται για ένα μεγαθήριο 50.000 τετραγωνικών μέτρων υπέργεια πλέον 70.000 τμ υπόγεια, τα οποία προβλέπεται να οικοδομηθούν σε χαρακτηρισμένο χώρο κοινόχρηστου πρασίνου με βάση το ΠΔ του 1995!!! Πέρα από τη δραματική χειροτέρευση του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και των κυκλοφοριακών συνθηκών που συνεπάγεται η κατασκευή του, το MALL σηματοδοτεί δύο ακόμη σοβαρά κοινωνικά ζητήματα: α) κλείσιμο εκατοντάδων μικρών επιχειρήσεων στην Αθήνα, στο Αιγάλεω, στον Ταύρο, στο Περιστέρι, στη Νίκαια και β) έναρξη της διαδικασίας τσιμεντοποίησης του μόνου χώρου που μπορεί να αποτελέσει πνεύμονα πρασίνου για την Αθήνα, με εκτόξευση των αξιών γης και ακύρωση της απαλλοτρίωσης των ήδη χαρακτηρισμένων από το 1995 χώρων πρασίνου.
Προφανώς, η νέα ρύθμιση παραμένει αντίθετη με την απόφαση του ΣτΕ (3059/09), η οποία έκρινε αντισυνταγματική (άρθρο 24 του Συντάγματος) την οικοδόμηση Εμπορικού Κέντρου. Παρότι μικρότερος ο σ.δ του MALL που προβλέπει η τωρινή ρύθμιση σε σχέση με την παλαιότερη της Νέας Δημοκρατίας (1,2 σήμερα αντί 1,6 η παλαιότερη), το ισοζύγιο κοινόχρηστου πρασίνου πλήττεται βάναυσα, καθότι ο καθορισμένος σ.δ είναι μόλις 0,1 και αφορά πολύ μικρές κατασκευές –και φυσικά παραμένει σε ισχύ, όπως επιβεβαιώνει η προαναφερθείσα απόφαση του ΣτΕ.
Συμπερασματικά η νέα ρύθμιση του ΥΠΕΚΑ είναι όχι μόνο περιβαλλοντοκτόνα και αντικοινωνική αλλά και αντισυνταγματική. Επιχειρείται παράλληλα για μια ακόμη φορά η παράκαμψη του ΣτΕ, καθώς το προβλεπόμενο νέο ΠΔ θα αφορά δευτερεύοντα ζητήματα, ενώ τα κύρια ζητήματα των χρήσεων γης και των συντελεστών δόμησης καθορίζονται με τη νομοθετική ρύθμιση. Πρόκειται για τη γνωστή απαράδεκτη πρακτική δηλαδή, που με δεδομένη την απόσυρση του ενδιαφέροντος της ΠΑΕ ΠΑΟ από το Βοτανικό, καθιστά τη διαδικασία για επιπρόσθετους λόγους αντισυνταγματική.
Επί της ουσίας η νέα ρύθμιση γίνεται μόνο και μόνο προς χάρη του κ. Βωβού. Γίνεται μόνο και μόνο για να ανοίξει το δρόμο στα μεγάλα διαπλεκόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα. Το δρόμο που έκλεισαν οι πολίτες με τους αγώνες τους. Γι’ αυτό, το να μην περάσει η νέα ρύθμιση έχει μια μεγάλη συμβολική σημασία.
Η Επιτροπή μας συνεχίζοντας τον αγώνα για τη διάσωση του Ελαιώνα, θα αγωνισθεί όχι μόνο για να μην περάσει αυτή η νέα ρύθμιση αλλά και για να υλοποιηθεί η πρόταση μας: να γίνει στην περιοχή μια πραγματική και όχι μια τσιμεντένια ανάπλαση. Μια πρόταση οικολογική, φτηνή οικονομικά, κοινωνικά αναγκαία, που δημιουργεί «πράσινες θέσεις αξιοπρεπούς εργασίας» -κι όχι ένα φαραωνικό μπετονένιο κάτεργο σύγχρονων σκλάβων.
Η Επιτροπή μας θα αγωνιστεί για να γίνει το πρώτο βήμα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στον Ελαιώνα, ενάντια στα σχέδια κυβερνήσεων και επιχειρηματικών ομίλων.
Με αυτόν το στόχο η Επιτροπή μας θα απευθυνθεί σε όλους τους πολίτες και στα κινήματα και θα επιχειρήσει τη μεγαλύτερη δυνατή και νικηφόρα συμπαράταξη.
Σύντομα δε θα θέσουμε υπόψη των δημοτικών παρατάξεων την εναλλακτική μας πρόταση και θα καλέσουμε σε στήριξη της.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Τηλ.: 6932 424547 6976 718945 e-mail: elaionas@yahoo.gr, http://elaionas.wordpress.com
22.11.2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Όχι στη νέα «βωβή» ρύθμιση του ΥΠΕΚΑ
Ελαιώνας ελεύθερος, δημόσιος και κοινωνικός
Δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα για δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής το σχέδιο νομοθετικής ρύθμισης για τη λεγόμενη «Διπλή Ανάπλαση».
Οι βασικές του ρυθμίσεις είχαν προαναγγελθεί από την υπουργό κα Τ Μπιρμπίλη πριν μερικούς μήνες. Απλά δημοσιοποιούνται επίσημα, μόλις λίγες μέρες μετά τις εκλογές –προφανώς για να μην αποτελέσουν κριτήριο ψήφου των πολιτών. Παράλληλα επιχειρείται από το ΥΠΕΚΑ να κλείσει το ζήτημα άρον άρον μέσα στο Δεκέμβρη, δηλαδή λίγο πριν αναλάβει η νέα Δημοτική Αρχή υπό τον κ. Καμίνη – αφήνοντας μόλις 14 ημέρες για δημόσια διαβούλευση για ένα τόσο σημαντικό για την πόλη θέμα.
Η νέα ρύθμιση προβλέπει (εκτός της δυνατότητας να γίνει το γήπεδο του ΠΑΟ στον Ελαιώνα) τη διατήρηση του Εμπορικού Κέντρου (MALL) ιδιοκτησίας Βωβού. Πρόκειται για ένα μεγαθήριο 50.000 τετραγωνικών μέτρων υπέργεια πλέον 70.000 τμ υπόγεια, τα οποία προβλέπεται να οικοδομηθούν σε χαρακτηρισμένο χώρο κοινόχρηστου πρασίνου με βάση το ΠΔ του 1995!!! Πέρα από τη δραματική χειροτέρευση του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και των κυκλοφοριακών συνθηκών που συνεπάγεται η κατασκευή του, το MALL σηματοδοτεί δύο ακόμη σοβαρά κοινωνικά ζητήματα: α) κλείσιμο εκατοντάδων μικρών επιχειρήσεων στην Αθήνα, στο Αιγάλεω, στον Ταύρο, στο Περιστέρι, στη Νίκαια και β) έναρξη της διαδικασίας τσιμεντοποίησης του μόνου χώρου που μπορεί να αποτελέσει πνεύμονα πρασίνου για την Αθήνα, με εκτόξευση των αξιών γης και ακύρωση της απαλλοτρίωσης των ήδη χαρακτηρισμένων από το 1995 χώρων πρασίνου.
Προφανώς, η νέα ρύθμιση παραμένει αντίθετη με την απόφαση του ΣτΕ (3059/09), η οποία έκρινε αντισυνταγματική (άρθρο 24 του Συντάγματος) την οικοδόμηση Εμπορικού Κέντρου. Παρότι μικρότερος ο σ.δ του MALL που προβλέπει η τωρινή ρύθμιση σε σχέση με την παλαιότερη της Νέας Δημοκρατίας (1,2 σήμερα αντί 1,6 η παλαιότερη), το ισοζύγιο κοινόχρηστου πρασίνου πλήττεται βάναυσα, καθότι ο καθορισμένος σ.δ είναι μόλις 0,1 και αφορά πολύ μικρές κατασκευές –και φυσικά παραμένει σε ισχύ, όπως επιβεβαιώνει η προαναφερθείσα απόφαση του ΣτΕ.
Συμπερασματικά η νέα ρύθμιση του ΥΠΕΚΑ είναι όχι μόνο περιβαλλοντοκτόνα και αντικοινωνική αλλά και αντισυνταγματική. Επιχειρείται παράλληλα για μια ακόμη φορά η παράκαμψη του ΣτΕ, καθώς το προβλεπόμενο νέο ΠΔ θα αφορά δευτερεύοντα ζητήματα, ενώ τα κύρια ζητήματα των χρήσεων γης και των συντελεστών δόμησης καθορίζονται με τη νομοθετική ρύθμιση. Πρόκειται για τη γνωστή απαράδεκτη πρακτική δηλαδή, που με δεδομένη την απόσυρση του ενδιαφέροντος της ΠΑΕ ΠΑΟ από το Βοτανικό, καθιστά τη διαδικασία για επιπρόσθετους λόγους αντισυνταγματική.
Επί της ουσίας η νέα ρύθμιση γίνεται μόνο και μόνο προς χάρη του κ. Βωβού. Γίνεται μόνο και μόνο για να ανοίξει το δρόμο στα μεγάλα διαπλεκόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα. Το δρόμο που έκλεισαν οι πολίτες με τους αγώνες τους. Γι’ αυτό, το να μην περάσει η νέα ρύθμιση έχει μια μεγάλη συμβολική σημασία.
Η Επιτροπή μας συνεχίζοντας τον αγώνα για τη διάσωση του Ελαιώνα, θα αγωνισθεί όχι μόνο για να μην περάσει αυτή η νέα ρύθμιση αλλά και για να υλοποιηθεί η πρόταση μας: να γίνει στην περιοχή μια πραγματική και όχι μια τσιμεντένια ανάπλαση. Μια πρόταση οικολογική, φτηνή οικονομικά, κοινωνικά αναγκαία, που δημιουργεί «πράσινες θέσεις αξιοπρεπούς εργασίας» -κι όχι ένα φαραωνικό μπετονένιο κάτεργο σύγχρονων σκλάβων.
Η Επιτροπή μας θα αγωνιστεί για να γίνει το πρώτο βήμα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στον Ελαιώνα, ενάντια στα σχέδια κυβερνήσεων και επιχειρηματικών ομίλων.
Με αυτόν το στόχο η Επιτροπή μας θα απευθυνθεί σε όλους τους πολίτες και στα κινήματα και θα επιχειρήσει τη μεγαλύτερη δυνατή και νικηφόρα συμπαράταξη.
Σύντομα δε θα θέσουμε υπόψη των δημοτικών παρατάξεων την εναλλακτική μας πρόταση και θα καλέσουμε σε στήριξη της.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010
Τα περιβαλλοντικά προβλήματα στη Δυτική Αθήνα
ΤΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ
Η κοινωνική πολιτική στην Ελλάδα βρίσκεται σε φάση πτώχευσης. Όλοι μπορούμε να θυμηθούμε πολιτικές δεκαετιών που «στήριζαν»-τουλάχιστον λεκτικά- οι προηγούμενες κυβερνήσεις και τώρα κατέρρευσαν. Ανάμεσα σε αυτές και η προστασία του Περιβάλλοντος, όπως η δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων.
Η ανάπτυξη ελεύθερων χώρων «αναψυχής» για το κοινό θεωρείται πλέον ακριβή πολυτέλεια -τη στιγμή που κόβεται το εισόδημα χαμηλοσυνταξιούχων- με βάση τη λογική εκτάκτου ανάγκης: «όλοι χρωστάμε, όλοι θα πληρώσουμε». Η φιλοσοφία που περνάει είναι «να εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες για πράσινη ανάπτυξη» που γι αυτούς σημαίνει κυρίως πρόσοδο στα δημόσια οικονομικά αλλά και παρεμπιπτόντως σε ιδιωτικά εις βάρος της περιουσίας του ελληνικού λαού. Αυθαίρετα νομιμοποιούνται, αλλαγές χρήσης γης, ειδικές πράξεις εφαρμογής και «αξιοποιήσεις» που βρήκαν μεγάλη αντίσταση από τη μεριά οργανώσεων, κατοίκων, συλλόγων κλπ τώρα προωθούνται με την ευκαιρία της παρουσίας του ΔΝΤ. Έτσι φαίνεται να αντιλαμβάνεται την «πράσινη ανάπτυξη» η Κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα στη Δυτική Αθήνα
1-ΟΡΟΣ ΑΙΓΑΛΕΩ
Το λιμάνι του Σκαραμαγκά και το όρος Αιγάλεω - Ποικίλο -που τα χωρίζει η αρχαία Ιερά Οδός και νυν Εθνική Αθηνών-Κορίνθου- έχουν γνωρίσει μεγάλη «αξιοποίηση» τελευταία. Αντί για χώρο αναψυχής στα ίχνη των κλασσικών ευρημάτων, αντί για μουσείο στην Αφαία δίπλα στους αρχαίους ναούς και τις ιστορικές λίμνες, ετοιμάζεται ο εμπορευματικός σταθμός του τραίνου. Τεράστιοι πυλώνες ξεφυτρώνουν δίπλα στην Εθνική μαζί με τις νεροτσουλήθρες.
Τέτοια «αξιοποίηση» μας αξίζει. Γι αυτό δεν δενδροφυτεύεται το Ποικίλο, γι αυτό δεν προχωράει ο σταθμός Χαϊδαρίου και δεν αναδεικνύουν τόσα χρόνια τα αρχαιολογικά ευρήματα του μετρό Αιγάλεω. Αλλά και τόσα άλλα που έχουν αναδειχθεί στην περιοχή μας και ξαναθάβονται για την ανάδειξη των γιγάντιων εμπορικών.
2-ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ
Στη λογική «αξιοποίησης ελεύθερων χώρων» έχει προωθηθεί και ένα μεγάλο πανελλήνιο σχέδιο του Υπουργείου. Το Άλσος του Μπαρουτάδικου («Πυριτιδοποιείο») φιγουράρει μέσα και είναι από τα μεγαλύτερα «αξιοποιήσιμα» αστικά ακίνητα του πίνακα. Προτείνεται αξιοποίηση σε συνεργασία με το Δήμο. Τι σημαίνει αυτό; Η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου έχει την κυριότητα. Έχει παραχωρήσει μέχρι τώρα πολλούς χώρους για δημόσια χρήση και υπηρεσίες: Σχολεία, ΤΕΙ Αθήνας, ΟΑΕΔ, δηλ. μη προσβάσιμα στο ευρύ κοινό αλλά και καφετέριες και δημοτικά γήπεδα προσβάσιμα. Πάντα με όργανο ή επιτηρητή του δημόσιου συμφέροντος το Δήμο.
Τώρα το Υπουργείο ζητά τη συνεργασία του Δήμου για να το παραχωρήσει σε ιδιώτες για 50 χρόνια προς «εκμετάλλευση». Τι είδους;
Για εμπορευματοποίηση των κοινών δημόσιων αγαθών; για πρόσοδο στα δημόσια οικονομικά και πάλι; Θα μας βρουν αντίθετους. Και πάλι.
3-ΑΛΣΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Εδώ και πολλά χρόνια άρχισαν οι πρόχειρες κατασκευές να «τρώνε» το άλσος Περιστερίου. Τεράστιο εκθεσιακό κέντρο σε λυόμενο και άλλες χρήσεις που πολλοί δημοτικοί άρχοντες υποσχέθηκαν να απομακρύνουν. Αντ΄ αυτού νέες «πρόχειρες» χρήσεις με –επίσης τεράστιο-εργοτάξιο συμπίεσης και μεταφόρτωσης απορριμμάτων εγκαταστάθηκαν και το θέμα της απελευθέρωσης του καταπατημένου χώρου δεν μπαίνει καν σε αυτές τις Δημοτικές Εκλογές.
4-ΕΛΑΙΩΝΑΣ
Η υπόθεση Ελαιώνα μετά από αρκετών ετών αγώνες δικαιώθηκε στα Δικαστήρια και αυτό είναι το δεδομένο μέχρι στιγμής. «Διπλή ανάπλαση» με πάρκο στην Αλεξάνδρας και δημιουργία τεραστίων μπλοκ μπετού στα Δυτικά με πολλαπλασιασμό του συντελεστή δόμησης ειδικά για τον κο Βωβό και τους συνεργάτες του μοιάζει «δυσπλασία». Μια νέα πόλη 5.000 ανθρώπων θα είναι καταστροφή για τα δυτικά προάστια που η αγορά τους παλεύει να επιβιώσει. Και οι θέσεις εργασίας που τυχόν προκύψουν φαντάζομαι πως θα είναι όπως στα άλλα γιγάντια εμπορικά κέντρα της περιοχής μας, ελαστικές ή μάλλον λαστιχένιες.
Όχι στο Mall αποφάσισαν τα δικαστήρια. Πάρκο θέλουμε και εμείς και όχι Mall. Όχι Δημοτικό Μέγαρο, όχι λοιπές εμπορικές χρήσεις εκτός του γηπέδου. Τα Δικαστήρια έκριναν ότι αυτό θα μπορούσε να ανεγερθεί με εμπορικές χρήσεις αυστηρά μέσα στα δικά του πλαίσια (χωρίς επιπλέον κάλυψη). Αν δεν μπορεί να αποφευχθεί (υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις).
Ήτοι από τα 220 (μοναδικά ως ενιαίος ανοιχτός χώρος) στρέμματα πρασίνου το γήπεδο του Παναθηναϊκού μπορεί να καλύψει 45-50 και να φτιάξει ένα μεγάλο γήπεδο αφήνοντας 170 στρ. ελεύθερα. Τριπλάσιο δηλ. από τα 17 στρ. του γηπέδου Αιγάλεω.
Η εναλλακτική πρόταση Μπιρμπίλη - που έχει παγώσει πλέον, εκλογές έχουμε - μιλάει για μειωμένο Mall. Όχι δημαρχείο, όχι λοιπές χρήσεις αλλά όχι και πάρκο (μόνο 20% επιπλέον πράσινο). Και σκέφτεται –εάν και εφόσον- να το περάσει με άλλη διαδικασία. Δηλ. πρώτα ο νομικός έλεγχος και μετά η εκτέλεση για να μην απορριφθεί το σχέδιο. Και φυσικά ο Βωβός, για τη μετοχή του οποίου γίνεται όλη η φασαρία και οι εμφανιζόμενοι ως εργαζόμενοι στην εταιρία και φίλοι με την εργοδοσία τους πανηγύρισαν. Όπως και ο Δήμαρχος Κακλαμάνης (ΠΡΟΣΟΧΗ ακατάλληλος! ΜΗΝ τον ψηφίσετε στις εκλογές όσοι ψηφίζετε Αθήνα!).
Δεν είναι απλά πράγματα αυτά, υπάρχουν ακόμα οι οργανώσεις αλλά από την άλλη και τα συμφέροντα δεν είναι ομόφωνα. Προτείνονται και άλλες λύσεις (ΟΑΚΑ) για το γήπεδο. Εξ άλλου ποιος θα αναλάβει να χρηματοδοτήσει με τόσα εκατομμύρια σε χαλεπούς καιρούς. Ακόμη τα 5.000 τμ υπέργειων οικοδομών που ΗΔΗ έχει φτιάξει ο κος Βωβός μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πάρκινγκ του μετρό και να αποζημιωθεί η εταιρία του.
Η επιμονή όμως για Ελαιώνα με Mall και χωρίς πάρκο θα μας βρει αντίθετους. Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε τη νίκη μας.
Βασίλης Βασιλειάδης
Η κοινωνική πολιτική στην Ελλάδα βρίσκεται σε φάση πτώχευσης. Όλοι μπορούμε να θυμηθούμε πολιτικές δεκαετιών που «στήριζαν»-τουλάχιστον λεκτικά- οι προηγούμενες κυβερνήσεις και τώρα κατέρρευσαν. Ανάμεσα σε αυτές και η προστασία του Περιβάλλοντος, όπως η δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων.
Η ανάπτυξη ελεύθερων χώρων «αναψυχής» για το κοινό θεωρείται πλέον ακριβή πολυτέλεια -τη στιγμή που κόβεται το εισόδημα χαμηλοσυνταξιούχων- με βάση τη λογική εκτάκτου ανάγκης: «όλοι χρωστάμε, όλοι θα πληρώσουμε». Η φιλοσοφία που περνάει είναι «να εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες για πράσινη ανάπτυξη» που γι αυτούς σημαίνει κυρίως πρόσοδο στα δημόσια οικονομικά αλλά και παρεμπιπτόντως σε ιδιωτικά εις βάρος της περιουσίας του ελληνικού λαού. Αυθαίρετα νομιμοποιούνται, αλλαγές χρήσης γης, ειδικές πράξεις εφαρμογής και «αξιοποιήσεις» που βρήκαν μεγάλη αντίσταση από τη μεριά οργανώσεων, κατοίκων, συλλόγων κλπ τώρα προωθούνται με την ευκαιρία της παρουσίας του ΔΝΤ. Έτσι φαίνεται να αντιλαμβάνεται την «πράσινη ανάπτυξη» η Κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα στη Δυτική Αθήνα
1-ΟΡΟΣ ΑΙΓΑΛΕΩ
Το λιμάνι του Σκαραμαγκά και το όρος Αιγάλεω - Ποικίλο -που τα χωρίζει η αρχαία Ιερά Οδός και νυν Εθνική Αθηνών-Κορίνθου- έχουν γνωρίσει μεγάλη «αξιοποίηση» τελευταία. Αντί για χώρο αναψυχής στα ίχνη των κλασσικών ευρημάτων, αντί για μουσείο στην Αφαία δίπλα στους αρχαίους ναούς και τις ιστορικές λίμνες, ετοιμάζεται ο εμπορευματικός σταθμός του τραίνου. Τεράστιοι πυλώνες ξεφυτρώνουν δίπλα στην Εθνική μαζί με τις νεροτσουλήθρες.
Τέτοια «αξιοποίηση» μας αξίζει. Γι αυτό δεν δενδροφυτεύεται το Ποικίλο, γι αυτό δεν προχωράει ο σταθμός Χαϊδαρίου και δεν αναδεικνύουν τόσα χρόνια τα αρχαιολογικά ευρήματα του μετρό Αιγάλεω. Αλλά και τόσα άλλα που έχουν αναδειχθεί στην περιοχή μας και ξαναθάβονται για την ανάδειξη των γιγάντιων εμπορικών.
2-ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ
Στη λογική «αξιοποίησης ελεύθερων χώρων» έχει προωθηθεί και ένα μεγάλο πανελλήνιο σχέδιο του Υπουργείου. Το Άλσος του Μπαρουτάδικου («Πυριτιδοποιείο») φιγουράρει μέσα και είναι από τα μεγαλύτερα «αξιοποιήσιμα» αστικά ακίνητα του πίνακα. Προτείνεται αξιοποίηση σε συνεργασία με το Δήμο. Τι σημαίνει αυτό; Η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου έχει την κυριότητα. Έχει παραχωρήσει μέχρι τώρα πολλούς χώρους για δημόσια χρήση και υπηρεσίες: Σχολεία, ΤΕΙ Αθήνας, ΟΑΕΔ, δηλ. μη προσβάσιμα στο ευρύ κοινό αλλά και καφετέριες και δημοτικά γήπεδα προσβάσιμα. Πάντα με όργανο ή επιτηρητή του δημόσιου συμφέροντος το Δήμο.
Τώρα το Υπουργείο ζητά τη συνεργασία του Δήμου για να το παραχωρήσει σε ιδιώτες για 50 χρόνια προς «εκμετάλλευση». Τι είδους;
Για εμπορευματοποίηση των κοινών δημόσιων αγαθών; για πρόσοδο στα δημόσια οικονομικά και πάλι; Θα μας βρουν αντίθετους. Και πάλι.
3-ΑΛΣΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Εδώ και πολλά χρόνια άρχισαν οι πρόχειρες κατασκευές να «τρώνε» το άλσος Περιστερίου. Τεράστιο εκθεσιακό κέντρο σε λυόμενο και άλλες χρήσεις που πολλοί δημοτικοί άρχοντες υποσχέθηκαν να απομακρύνουν. Αντ΄ αυτού νέες «πρόχειρες» χρήσεις με –επίσης τεράστιο-εργοτάξιο συμπίεσης και μεταφόρτωσης απορριμμάτων εγκαταστάθηκαν και το θέμα της απελευθέρωσης του καταπατημένου χώρου δεν μπαίνει καν σε αυτές τις Δημοτικές Εκλογές.
4-ΕΛΑΙΩΝΑΣ
Η υπόθεση Ελαιώνα μετά από αρκετών ετών αγώνες δικαιώθηκε στα Δικαστήρια και αυτό είναι το δεδομένο μέχρι στιγμής. «Διπλή ανάπλαση» με πάρκο στην Αλεξάνδρας και δημιουργία τεραστίων μπλοκ μπετού στα Δυτικά με πολλαπλασιασμό του συντελεστή δόμησης ειδικά για τον κο Βωβό και τους συνεργάτες του μοιάζει «δυσπλασία». Μια νέα πόλη 5.000 ανθρώπων θα είναι καταστροφή για τα δυτικά προάστια που η αγορά τους παλεύει να επιβιώσει. Και οι θέσεις εργασίας που τυχόν προκύψουν φαντάζομαι πως θα είναι όπως στα άλλα γιγάντια εμπορικά κέντρα της περιοχής μας, ελαστικές ή μάλλον λαστιχένιες.
Όχι στο Mall αποφάσισαν τα δικαστήρια. Πάρκο θέλουμε και εμείς και όχι Mall. Όχι Δημοτικό Μέγαρο, όχι λοιπές εμπορικές χρήσεις εκτός του γηπέδου. Τα Δικαστήρια έκριναν ότι αυτό θα μπορούσε να ανεγερθεί με εμπορικές χρήσεις αυστηρά μέσα στα δικά του πλαίσια (χωρίς επιπλέον κάλυψη). Αν δεν μπορεί να αποφευχθεί (υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις).
Ήτοι από τα 220 (μοναδικά ως ενιαίος ανοιχτός χώρος) στρέμματα πρασίνου το γήπεδο του Παναθηναϊκού μπορεί να καλύψει 45-50 και να φτιάξει ένα μεγάλο γήπεδο αφήνοντας 170 στρ. ελεύθερα. Τριπλάσιο δηλ. από τα 17 στρ. του γηπέδου Αιγάλεω.
Η εναλλακτική πρόταση Μπιρμπίλη - που έχει παγώσει πλέον, εκλογές έχουμε - μιλάει για μειωμένο Mall. Όχι δημαρχείο, όχι λοιπές χρήσεις αλλά όχι και πάρκο (μόνο 20% επιπλέον πράσινο). Και σκέφτεται –εάν και εφόσον- να το περάσει με άλλη διαδικασία. Δηλ. πρώτα ο νομικός έλεγχος και μετά η εκτέλεση για να μην απορριφθεί το σχέδιο. Και φυσικά ο Βωβός, για τη μετοχή του οποίου γίνεται όλη η φασαρία και οι εμφανιζόμενοι ως εργαζόμενοι στην εταιρία και φίλοι με την εργοδοσία τους πανηγύρισαν. Όπως και ο Δήμαρχος Κακλαμάνης (ΠΡΟΣΟΧΗ ακατάλληλος! ΜΗΝ τον ψηφίσετε στις εκλογές όσοι ψηφίζετε Αθήνα!).
Δεν είναι απλά πράγματα αυτά, υπάρχουν ακόμα οι οργανώσεις αλλά από την άλλη και τα συμφέροντα δεν είναι ομόφωνα. Προτείνονται και άλλες λύσεις (ΟΑΚΑ) για το γήπεδο. Εξ άλλου ποιος θα αναλάβει να χρηματοδοτήσει με τόσα εκατομμύρια σε χαλεπούς καιρούς. Ακόμη τα 5.000 τμ υπέργειων οικοδομών που ΗΔΗ έχει φτιάξει ο κος Βωβός μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πάρκινγκ του μετρό και να αποζημιωθεί η εταιρία του.
Η επιμονή όμως για Ελαιώνα με Mall και χωρίς πάρκο θα μας βρει αντίθετους. Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε τη νίκη μας.
Βασίλης Βασιλειάδης
Τρίτη 31 Αυγούστου 2010
Το ξύλινο Γυμνάσιο Αιγάλεω (η παράγκα)
"Παιδιά απο φτωχογειτονιές γίνονταν μαθητές του Βαρβακείου και της Ιωνιδείου. Μετά τον πόλεμο αναπτύχθηκε άμμιλα μεταξύ των σχολείων. Το 1957 τα παιδιά της παράγκας του Αιγάλεω είχαν ίδιο βαθμό επιτυχίας με τη Βαρβάκειο." Σ.Καργάκος
--------------------------------------------------------------------------
Μετά τον (Β' παγκόσμιο) πόλεμο έγιναν και στο Αιγάλεω προσπάθειες αναστήλωσης της Παιδείας.
Αποκορύφωμα αυτών των προσπαθειών η "παράγκα", το ξύλινο σχολείο που αντικαταστήθηκε μετά απο δεκαετίες απο το γνωστό μας 1ο Γυμνάσιο Αιγάλεω (Μοσχονησίων). Απο αυτό βγήκαν οι πρώτοι απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της πόλης και πολλοί συνέχισαν στα Πανεπιστήμια της εποχής τους (σημερινοί παππούδες και γιαγιάδες της ηλικίας 70+).
Το θυμήθηκε και το ανέφερε ως υπόδειγμα λαϊκού Δημόσιου Σχολείου ο γνωστός φιλόλογος Σαράντος Καργάκος σε ημερίδα για τα πρότυπα σχολεία.
--------------------------------------------------------------------------
Μετά τον (Β' παγκόσμιο) πόλεμο έγιναν και στο Αιγάλεω προσπάθειες αναστήλωσης της Παιδείας.
Αποκορύφωμα αυτών των προσπαθειών η "παράγκα", το ξύλινο σχολείο που αντικαταστήθηκε μετά απο δεκαετίες απο το γνωστό μας 1ο Γυμνάσιο Αιγάλεω (Μοσχονησίων). Απο αυτό βγήκαν οι πρώτοι απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της πόλης και πολλοί συνέχισαν στα Πανεπιστήμια της εποχής τους (σημερινοί παππούδες και γιαγιάδες της ηλικίας 70+).
Το θυμήθηκε και το ανέφερε ως υπόδειγμα λαϊκού Δημόσιου Σχολείου ο γνωστός φιλόλογος Σαράντος Καργάκος σε ημερίδα για τα πρότυπα σχολεία.
Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ
Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ακόμη να μάθει που βρέθηκαν τόσοι πολλοί μετανάστες με ΚΟΜΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ στα φανάρια της Ιεράς Οδού (Δρομοκαϊτειο, Θηβών) να επαιτούν ή να πουλούν χαρτομάντηλα. Όλοι νεαροί άνδρες, όλοι ασιάτες.
Του ενός κομμένο απο τη μασχάλη
Του άλλου κομμένες οι παλάμες
Του άλλου κομμένα (με τέχνη) όλα τα δάκτυλα και στις δύο παλάμες
Ψυχές πεταμένες στα σκουπίδια. Και ποιός νοιάστηκε. Αυτοί δεν μπορεί να είναι νόμιμοι, χρειάζονται εισόδημα 8.500€ και πως να το αποκτήσουν. Εξάλλου αν το είχαν κάποιοι άλλοι θα τους το έπαιρναν μέσα απο τα ...χέρια
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ ΤΟΥ ΔΣ ΑΙΓΑΛΕΩ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΗΜΟΣ ΑΙΓΑΛΕΩ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ 8η της 20-4-2010
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Α Π Ο Σ Π Α Σ Μ Α
της αριθμ. 89 πράξεως Συζήτηση και λήψη ψηφίσματος για τη σχεδιαζόμενη ανάπλαση στην περιοχή του ΕΛΑΙΩΝΑ.
η πρόσκληση δόθηκε την 16-4-2010
ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΖΟΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΣΑΓΔΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
ΠΑΡΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
1)Δ.Αθανασιάδου, 2)Χ.Αρβανίτης, 3)Α.Αρετάκη-Ντεντοράκη, 4)Ν.Αρετάκης 5)Ε.Ασλανίδου, 6)Ι.Γκίκας, 7)Δ.Γονιδάκης, 8)Γ.Γραμμένος, 9)Ε.Δράκου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 10)Χρ.Ζαχαροπούλου–Γιαννουλάτου, 11)Ν.Ζώτος, 12)Γ.Καραχάλιος, 13)Χ.Καρδαράς, 14)Ι.Κληρονόμος (παρών από το 3ο θέμα της Η.Δ.), 15)Π.Κοκάκης, 16)Δ.Κορμπά, 17)Γ.Κοσμίδης, 18)Π.Μανδραφλής, 19)Κλ.Μαυροθαλασσίτου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 20)Π.Μερκουράκη-Νικολούδη, 21)Δ.Μηλιώνη-Πακτίτη 22)Δ.Μπίρμπας, 23)Δ.Μπογράκος, 24)Σ.Σαμόλης, 25)Π.Σαντζαρίδης, 26)Λ.Σκλαβούνος, 27)Π.Σπηλιόπουλος, 28)Ν.Τσιναρίδου – Μαυρίδου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 29)Φ.Χρυσούλας
ΑΠΟΥΣΙΑΖΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
1) Θ.Βουτσινάς, 2)Χρ.Κοπιτσή
ήτοι επί συνόλου (33) μελών, παρόντες επί του θέματος (31).
Ο κ. Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κλήθηκαν νόμιμα με την αριθμ.πρωτ. 19300/16-4-2010 πρόσκληση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Στο 19ο θέμα της Η.Δ. ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Δ. Μπίρμπας του Συνδυασμού «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΙΓΑΛΕΩ» εισηγείται προς το Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισμα που αφορά στην περιοχή του «ΕΛΑΙΩΝΑ».
Μετά το πέρας της ανωτέρω διαδικασίας ο Πρόεδρος καλεί το Δημοτικό Συμβούλιο να ψηφίσει για την έγκριση η μη του ανωτέρω ψηφίσματος.
Κατόπιν των ανωτέρω, το Δημοτικό Συμβούλιο,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΤΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
Ε γ κ ρ ί ν ε ι το παρακάτω ψήφισμα:
Ψ Η Φ ΙΣ Μ Α
Το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγάλεω εκφράζει την ριζική αντίθεσή του στη διαφαινόμενη πρόταση της Υπουργού κας Μπιρμπίλη για νομοθετική ρύθμιση που θα επιτρέπει την κατασκευή εμπορικών κέντρων «τύπου Mall» στην περιοχή του Ελαιώνα, σε συνδυασμό με το γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Το Δημοτικό Συμβούλιο δηλώνει επίσης την αντίθεση του σε κάθε ενέργεια που ανατρέπει το ισοζύγιο πρασίνου, αυξάνει τον συντελεστή δόμησης και την τσιμεντοποίηση στην περιοχή.
Απαιτεί από την κυβέρνηση να απαλλοτριώσει άμεσα τους κοινόχρηστους χώρους του Ελαιώνα και να εισπράξει η ίδια την εισφορά σε χρήμα ώστε να διασφαλισθούν σήμερα οι αναγκαίοι για το Λεκανοπέδιο χώροι.
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Π. Σαντζαρίδης και Ν. Ζώτος) του Συνδυασμού «ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΛΕΩ» μειοψηφούντες δεν εγκρίνουν το ανωτέρω ψήφισμα και καταθέτουν δικό τους.
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Χ.Καρδαράς, Ν.Αρετάκης, Ε.Δράκου, Π.Κοκάκης, Λ.Σκλαβούνος, Ν. Τσιναρίδου-Μαυρίδου, Π.Σπηλιόπουλος) του Συνδυασμού «ΑΙΓΑΛΕΩ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ» δήλωσαν «ΑΠΟΧΗ» διότι η «πρόταση» του Υπουργείου δεν έχει ολοκληρωθεί.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΑΙΓΑΛΕΩ 23-4-2010
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΖΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Α Π Ο Σ Π Α Σ Μ Α
της αριθμ. 89 πράξεως Συζήτηση και λήψη ψηφίσματος για τη σχεδιαζόμενη ανάπλαση στην περιοχή του ΕΛΑΙΩΝΑ.
η πρόσκληση δόθηκε την 16-4-2010
ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΖΟΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΣΑΓΔΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
ΠΑΡΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
1)Δ.Αθανασιάδου, 2)Χ.Αρβανίτης, 3)Α.Αρετάκη-Ντεντοράκη, 4)Ν.Αρετάκης 5)Ε.Ασλανίδου, 6)Ι.Γκίκας, 7)Δ.Γονιδάκης, 8)Γ.Γραμμένος, 9)Ε.Δράκου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 10)Χρ.Ζαχαροπούλου–Γιαννουλάτου, 11)Ν.Ζώτος, 12)Γ.Καραχάλιος, 13)Χ.Καρδαράς, 14)Ι.Κληρονόμος (παρών από το 3ο θέμα της Η.Δ.), 15)Π.Κοκάκης, 16)Δ.Κορμπά, 17)Γ.Κοσμίδης, 18)Π.Μανδραφλής, 19)Κλ.Μαυροθαλασσίτου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 20)Π.Μερκουράκη-Νικολούδη, 21)Δ.Μηλιώνη-Πακτίτη 22)Δ.Μπίρμπας, 23)Δ.Μπογράκος, 24)Σ.Σαμόλης, 25)Π.Σαντζαρίδης, 26)Λ.Σκλαβούνος, 27)Π.Σπηλιόπουλος, 28)Ν.Τσιναρίδου – Μαυρίδου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 29)Φ.Χρυσούλας
ΑΠΟΥΣΙΑΖΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
1) Θ.Βουτσινάς, 2)Χρ.Κοπιτσή
ήτοι επί συνόλου (33) μελών, παρόντες επί του θέματος (31).
Ο κ. Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κλήθηκαν νόμιμα με την αριθμ.πρωτ. 19300/16-4-2010 πρόσκληση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Στο 19ο θέμα της Η.Δ. ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Δ. Μπίρμπας του Συνδυασμού «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΙΓΑΛΕΩ» εισηγείται προς το Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισμα που αφορά στην περιοχή του «ΕΛΑΙΩΝΑ».
Μετά το πέρας της ανωτέρω διαδικασίας ο Πρόεδρος καλεί το Δημοτικό Συμβούλιο να ψηφίσει για την έγκριση η μη του ανωτέρω ψηφίσματος.
Κατόπιν των ανωτέρω, το Δημοτικό Συμβούλιο,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΤΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
Ε γ κ ρ ί ν ε ι το παρακάτω ψήφισμα:
Ψ Η Φ ΙΣ Μ Α
Το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγάλεω εκφράζει την ριζική αντίθεσή του στη διαφαινόμενη πρόταση της Υπουργού κας Μπιρμπίλη για νομοθετική ρύθμιση που θα επιτρέπει την κατασκευή εμπορικών κέντρων «τύπου Mall» στην περιοχή του Ελαιώνα, σε συνδυασμό με το γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Το Δημοτικό Συμβούλιο δηλώνει επίσης την αντίθεση του σε κάθε ενέργεια που ανατρέπει το ισοζύγιο πρασίνου, αυξάνει τον συντελεστή δόμησης και την τσιμεντοποίηση στην περιοχή.
Απαιτεί από την κυβέρνηση να απαλλοτριώσει άμεσα τους κοινόχρηστους χώρους του Ελαιώνα και να εισπράξει η ίδια την εισφορά σε χρήμα ώστε να διασφαλισθούν σήμερα οι αναγκαίοι για το Λεκανοπέδιο χώροι.
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Π. Σαντζαρίδης και Ν. Ζώτος) του Συνδυασμού «ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΛΕΩ» μειοψηφούντες δεν εγκρίνουν το ανωτέρω ψήφισμα και καταθέτουν δικό τους.
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Χ.Καρδαράς, Ν.Αρετάκης, Ε.Δράκου, Π.Κοκάκης, Λ.Σκλαβούνος, Ν. Τσιναρίδου-Μαυρίδου, Π.Σπηλιόπουλος) του Συνδυασμού «ΑΙΓΑΛΕΩ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ» δήλωσαν «ΑΠΟΧΗ» διότι η «πρόταση» του Υπουργείου δεν έχει ολοκληρωθεί.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΑΙΓΑΛΕΩ 23-4-2010
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΖΟΣ
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Οι καθηγητές και η απεργία.
Δύο κείμενα μας έστειλε ο φιλόλογος κος Κορδής γραμένα απο τον ίδιο και τον επίσης φιλόλογο κο Βενέτη.
Η πολιτική του «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»
-Δεν κάνω απεργία γιατί τόσα χρόνια που απεργώ δεν έγιναν και πολλά πράγματα προς το καλύτερο…
- Δεν απεργώ γιατί πολλές φορές προδοθήκαμε από τα συνδικάτα μας…
-Δεν μπορώ να απεργήσω γιατί έχω πάρει δάνειο από την Τράπεζα και έχω έξοδα…
Σ΄ αυτές τις απόψεις ορθώνεται αμείλικτο ένα ερώτημα
Τι κάνει κάποιος όταν καταπατώνται τα δικαιώματά του και αδικείται κατάφωρα;
Τι κάνουμε όταν αγώνες χρόνων για καλύτερους όρους ζωής προδίνονται με τον πιο σκαιό τρόπο;
Εδώ δε μιλάμε γενικά και αόριστα για αλλαγές που μερικοί θα τις εύρισκαν λογικές και αναγκαίες να προκύψουν.
Μιλάμε για οικονομικά μέτρα που αφορούν την περικοπή του μισθού μας στην παρούσα οικονομική κρίση και μάλιστα για να βοηθήσουμε μια κατάσταση για την οποία δεν είμαστε υπαίτιοι.
Υπάρχουν κάποιοι που διασπάθισαν δημόσιο χρήμα και επειδή έτυχε να έχουν και εξουσία στα χέρια τους, έφτιαξαν και νόμους ώστε να παραγράφονται τα αδικήματά τους και τώρα γελούν σε βάρος μας γιατί κάθε φορά το εξιλαστήριο θύμα γίνεται ο συνταξιούχος και ο δημόσιος υπάλληλος.
Τα ΜΜΕ συμπαρατασσόμενα , μιλούν για πολιτική που δεν ποινικοποιείται.
Τι κάνουμε σ΄ αυτή την περίπτωση;
Επικαλούμαστε ένα δάνειο και λουφάζουμε ;
Μα αυτή είναι η πολιτική των τραπεζών να μας δεσμεύσουν ώστε με την ανάγκη και το φόβο να μηδενίζουν πιθανές αντιδράσεις μας.
Έπειτα, τι αξία έχει να μπει κάποιος στην τάξη, σε μέρα απεργίας και να διδάξει Ιστορία για παράδειγμα;
Η Ιστορία διδάσκει ότι όταν προσβάλλεται η νοημοσύνη και η αξιοπρέπεια των ανθρώπων αυτοί εξεγείρονται.
Μάθημα δημοκρατίας, το καλύτερο μάθημα που συνδέει το σχολείο με τη ζωή.
Μήπως δικαιολογημένα οι μαθητές μας απαξιώνουν κάποτε το σχολείο;
Στεγνή γνώση και στείρα, δε διαμορφώνει ολοκληρωμένες προσωπικότητες.
Μπροστά στην κοινωνική αδικία που επιβάλλουν τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα, ακυρώνονται και η Γραμματική, οι Εξισώσεις, οι Φυσικοί και Χημικοί τύποι.
Όμως χρειάζεται τόλμη, αυτοεκτίμηση και «κότσια» για να βάλουμε πάνω από το βόλεμα, το μίζερο εφησυχασμό μας αλλά και την αδιαφορία μας, την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη. Οι θετικές ανατροπές γίνονται με υπέρβαση.
Πώς είναι δυνατόν να λέμε στους μαθητές μας ότι στη ζωή όλα κερδίζονται και τίποτα δε χαρίζεται και εμείς να ψάχνουμε για ψευτοδιλήμματα ώστε να ακυρώνουμε τον αγώνα μας για να μην υποβαθμιστεί η ζωή μας;
Τούτη εδώ λοιπόν είναι η ιστορική στιγμή που προσφέρεται για να βγούμε ενωμένοι πάνω από κομματικές τοποθετήσεις και να σώσουμε την υπόληψή μας.
Εάν δε το δούμε τώρα, ίσως να μη δοθεί ξανά η ευκαιρία και μελλοντικά θα μετανιώνουμε γι΄ αυτό που δεν είχαμε τη δύναμη και τη σύνεση να επιχειρήσουμε.
Είναι ανόητο για να μη χάσουμε τώρα 200 ευρώ να καταδικάσουμε τον εαυτό μας σε μόνιμη πενία.
Στις μέρες μας απεργίες διαρκείας οδηγούνται στο σκαμνί και βαφτίζονται παράνομες και καταχρηστικές.
Εκπαιδευτικοί επιστρατεύτηκαν στο παρελθόν για να διεξαχθούν οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις.
Ενωμένοι στους δρόμους με τη γνησιότητα και τον αυθορμητισμό που αποπνέει μια δικαιολογημένη και αυτονόητη μαζική εξέγερση στην άδικη κατανομή των οικονομικών μέτρων που εξαγγέλθηκαν, οφείλουμε να ακυρώσουμε τους μηχανισμούς και τις τεχνικές διάσπασης του αγώνα μας.
Πρέπει λοιπόν επιτέλους να αποφασίσουμε να λέμε τα «σωστά λόγια» και μεταξύ μας και με τους μαθητές μας ώστε πραγματικά ν΄αγαπιόμαστε.
Αντώνης Βενέτης Φιλόλογος - Νεκτάριος Κορδής Φιλόλογος
Για την καλή τάξη των πραγμάτων
Πέρασαν χρόνια πολλά για να οργανωθούν οι εργαζόμενοι σε συνδικάτα και να μπορούν με την απεργία να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Από τότε μέχρι σήμερα η διελκυστίνδα εργοδότη – εργαζόμενου καλά κρατεί.
Αγώνες, συλλαλητήρια, αίμα κάποιες φορές. Ιστορία αιώνων, όχι για αποστήθιση αλλά για βαθιά κατανόηση.
Αυτοί τώρα που για διάφορους λόγους δε συμμετείχαν στις απεργίες, λέγονταν και λέγονται απεργοσπάστες.
Τα τελευταία χρόνια η λέξη απεργοσπάστης αντικαταστάθηκε από αυτό που κάποιοι ονομάζουν «ελεύθερη επιλογή να κάνω ό,τι θέλω».
Το εύρημα που καλλιεργήθηκε τεχνηέντως, ότι δήθεν είναι ελεύθερος κάποιος να επιλέγει όχι κάτι άλλο αλλά την αδιαμαρτύρητη υποταγή του στα ραπίσματα των εξουσιαστών του, ηχεί γλυκά και παραπλανητικά, δημιουργώντας ανασαφαλή και μίζερα ανθρωπάκια που ξεχνούν τα προβλήματά τους, βουλιάζοντας ολοένα και περισσότερο στη μοναξιά και την αποξένωση της «ελεύθερης επιλογής» τους να απέχουν από κοινωνικοπολιτικά προβλήματα που αφορούν όλους.
Το σύστημα σαφώς και πετυχαίνει το στόχο του και όσοι ασκούν εξουσία καγχάζουν.
Όταν λοιπόν πρόσφατα ακούστηκε σε κάποια ενημέρωση σε εργασιακό χώρο η λέξη απεργοσπάστης, κάποιοι ξαφνιάστηκαν και όρμησαν εξαγριωμένοι κατά του ομιλούντος. Γιατί; Διότι είναι η συνειδητοποίηση του περιεχομένου της λέξης που ενοχλεί.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, ο άνθρωπος που σπάει την απεργία λέγεται απεργοσπάστης και είναι αδικαιολόγητο να συμβαίνει αυτό στο χώρο της εκπαίδευσης, διότι ο εκπαιδευτικός διαμορφώνει προσωπικότητες νεαρών ανθρώπων, μιλώντας για ήθος, αρετές και αξίες.
Πώς μπορεί κάποιος να διδάσκει Κάλβο, Σολωμό, Παλαμά και αντί για τους δρόμους μαζί με ανθρώπους που διεκδικούν και παλεύουν για μια αξιοπρεπή ζωή να βρίσκεται στην «τάξη» του;
Τότε τι νόημα θα πάρουν οι στίχοι:
… «γιατί τα ‘σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά»
Οι άνθρωποι που αυτές τις μέρες διαδηλώνουν στους δρόμους επειδή κάποιοι άδικα τους καταδικάζουν σε μόνιμη φτώχεια, δε βγήκαν βόλτα να αναπνεύσουν αέρα δακρυγόνων, έτσι για αλλαγή.
Φαίνεται ότι οι εκπαιδευτικοί φτάσαμε σ’ ένα σημείο, κάτω από την πίεση αυτού που λέμε διδακτέα ύλη και μιας κακώς εννοούμενης ίσως υπευθυνότητας, να λειτουργούμε μηχανιστικά, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι χάνουμε την ουσία των πραγμάτων.
Τότε βέβαια το «ζυγόν δουλείας ας έχουσι
θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία».
Γιατί λησμόνησαν, αν κάποτε γνώριζαν, ότι η Ιστορία και η Λογοτεχνία είναι η ίδια η ζωή μας και σωστό είναι όταν ξεδιπλώνει κάποιος τις σελίδες τους, να αισθάνεται και να καταλαβαίνει για να μπορεί και να εκφράσει στους μαθητές. Ειδάλλως είναι κάλπικος και στα παιδιά που διαθέτουν αισθητήρια μη παραδεχτός.
Όταν λοιπόν σ’ αυτήν την παράλογη εποχή, χιλιάδες άνθρωποι είναι στους δρόμους γιατί αδικούνται, δεν μπορεί κανενός είδους γνώση να παγιδεύει τους εκπαιδευτικούς στην «τάξη» τους και μαζί μ’ αυτούς και τους μαθητές τους.
Δεν πάσχει η κοινωνία από έλλειψη γνώσης αλλά από έλλειψη ανθρωπιάς, αλήθειας και δικαιοσύνης.
Ούτε τα οικονομικά προβλήματα μπορούν να ακυρώνουν αγώνες, διότι δεν αγωνίζονται όσοι έχουν λύσει το οικονομικό πρόβλημα. Οι αγώνες εξάλλου έχουν ένα τίμημα. Θα θυσιάσεις κάποια χρήματα σήμερα για να μπορείς να ζείς καλύτερα αύριο και προπάντων με το κεφάλι ψηλά, ειδικά όταν ένας αγώνας είναι δίκαιος και αυτά για τα οποία αγωνίζεσαι τα αυτονόητα.
Ο διάλογος και η συλλογικότητα τέτοιες στιγμές, είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι για τον άνθρωπο. Μα και η αυτοκριτική όταν γίνεται με θάρρος και ειλικρίνεια δίνει διέξοδο.
Αντώνης Βενέτης Φιλόλογος – Νεκτάριος Κορδής Φιλόλογος
Μάρτης 2010
Δύο κείμενα μας έστειλε ο φιλόλογος κος Κορδής γραμένα απο τον ίδιο και τον επίσης φιλόλογο κο Βενέτη.
Η πολιτική του «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»
-Δεν κάνω απεργία γιατί τόσα χρόνια που απεργώ δεν έγιναν και πολλά πράγματα προς το καλύτερο…
- Δεν απεργώ γιατί πολλές φορές προδοθήκαμε από τα συνδικάτα μας…
-Δεν μπορώ να απεργήσω γιατί έχω πάρει δάνειο από την Τράπεζα και έχω έξοδα…
Σ΄ αυτές τις απόψεις ορθώνεται αμείλικτο ένα ερώτημα
Τι κάνει κάποιος όταν καταπατώνται τα δικαιώματά του και αδικείται κατάφωρα;
Τι κάνουμε όταν αγώνες χρόνων για καλύτερους όρους ζωής προδίνονται με τον πιο σκαιό τρόπο;
Εδώ δε μιλάμε γενικά και αόριστα για αλλαγές που μερικοί θα τις εύρισκαν λογικές και αναγκαίες να προκύψουν.
Μιλάμε για οικονομικά μέτρα που αφορούν την περικοπή του μισθού μας στην παρούσα οικονομική κρίση και μάλιστα για να βοηθήσουμε μια κατάσταση για την οποία δεν είμαστε υπαίτιοι.
Υπάρχουν κάποιοι που διασπάθισαν δημόσιο χρήμα και επειδή έτυχε να έχουν και εξουσία στα χέρια τους, έφτιαξαν και νόμους ώστε να παραγράφονται τα αδικήματά τους και τώρα γελούν σε βάρος μας γιατί κάθε φορά το εξιλαστήριο θύμα γίνεται ο συνταξιούχος και ο δημόσιος υπάλληλος.
Τα ΜΜΕ συμπαρατασσόμενα , μιλούν για πολιτική που δεν ποινικοποιείται.
Τι κάνουμε σ΄ αυτή την περίπτωση;
Επικαλούμαστε ένα δάνειο και λουφάζουμε ;
Μα αυτή είναι η πολιτική των τραπεζών να μας δεσμεύσουν ώστε με την ανάγκη και το φόβο να μηδενίζουν πιθανές αντιδράσεις μας.
Έπειτα, τι αξία έχει να μπει κάποιος στην τάξη, σε μέρα απεργίας και να διδάξει Ιστορία για παράδειγμα;
Η Ιστορία διδάσκει ότι όταν προσβάλλεται η νοημοσύνη και η αξιοπρέπεια των ανθρώπων αυτοί εξεγείρονται.
Μάθημα δημοκρατίας, το καλύτερο μάθημα που συνδέει το σχολείο με τη ζωή.
Μήπως δικαιολογημένα οι μαθητές μας απαξιώνουν κάποτε το σχολείο;
Στεγνή γνώση και στείρα, δε διαμορφώνει ολοκληρωμένες προσωπικότητες.
Μπροστά στην κοινωνική αδικία που επιβάλλουν τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα, ακυρώνονται και η Γραμματική, οι Εξισώσεις, οι Φυσικοί και Χημικοί τύποι.
Όμως χρειάζεται τόλμη, αυτοεκτίμηση και «κότσια» για να βάλουμε πάνω από το βόλεμα, το μίζερο εφησυχασμό μας αλλά και την αδιαφορία μας, την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη. Οι θετικές ανατροπές γίνονται με υπέρβαση.
Πώς είναι δυνατόν να λέμε στους μαθητές μας ότι στη ζωή όλα κερδίζονται και τίποτα δε χαρίζεται και εμείς να ψάχνουμε για ψευτοδιλήμματα ώστε να ακυρώνουμε τον αγώνα μας για να μην υποβαθμιστεί η ζωή μας;
Τούτη εδώ λοιπόν είναι η ιστορική στιγμή που προσφέρεται για να βγούμε ενωμένοι πάνω από κομματικές τοποθετήσεις και να σώσουμε την υπόληψή μας.
Εάν δε το δούμε τώρα, ίσως να μη δοθεί ξανά η ευκαιρία και μελλοντικά θα μετανιώνουμε γι΄ αυτό που δεν είχαμε τη δύναμη και τη σύνεση να επιχειρήσουμε.
Είναι ανόητο για να μη χάσουμε τώρα 200 ευρώ να καταδικάσουμε τον εαυτό μας σε μόνιμη πενία.
Στις μέρες μας απεργίες διαρκείας οδηγούνται στο σκαμνί και βαφτίζονται παράνομες και καταχρηστικές.
Εκπαιδευτικοί επιστρατεύτηκαν στο παρελθόν για να διεξαχθούν οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις.
Ενωμένοι στους δρόμους με τη γνησιότητα και τον αυθορμητισμό που αποπνέει μια δικαιολογημένη και αυτονόητη μαζική εξέγερση στην άδικη κατανομή των οικονομικών μέτρων που εξαγγέλθηκαν, οφείλουμε να ακυρώσουμε τους μηχανισμούς και τις τεχνικές διάσπασης του αγώνα μας.
Πρέπει λοιπόν επιτέλους να αποφασίσουμε να λέμε τα «σωστά λόγια» και μεταξύ μας και με τους μαθητές μας ώστε πραγματικά ν΄αγαπιόμαστε.
Αντώνης Βενέτης Φιλόλογος - Νεκτάριος Κορδής Φιλόλογος
Για την καλή τάξη των πραγμάτων
Πέρασαν χρόνια πολλά για να οργανωθούν οι εργαζόμενοι σε συνδικάτα και να μπορούν με την απεργία να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Από τότε μέχρι σήμερα η διελκυστίνδα εργοδότη – εργαζόμενου καλά κρατεί.
Αγώνες, συλλαλητήρια, αίμα κάποιες φορές. Ιστορία αιώνων, όχι για αποστήθιση αλλά για βαθιά κατανόηση.
Αυτοί τώρα που για διάφορους λόγους δε συμμετείχαν στις απεργίες, λέγονταν και λέγονται απεργοσπάστες.
Τα τελευταία χρόνια η λέξη απεργοσπάστης αντικαταστάθηκε από αυτό που κάποιοι ονομάζουν «ελεύθερη επιλογή να κάνω ό,τι θέλω».
Το εύρημα που καλλιεργήθηκε τεχνηέντως, ότι δήθεν είναι ελεύθερος κάποιος να επιλέγει όχι κάτι άλλο αλλά την αδιαμαρτύρητη υποταγή του στα ραπίσματα των εξουσιαστών του, ηχεί γλυκά και παραπλανητικά, δημιουργώντας ανασαφαλή και μίζερα ανθρωπάκια που ξεχνούν τα προβλήματά τους, βουλιάζοντας ολοένα και περισσότερο στη μοναξιά και την αποξένωση της «ελεύθερης επιλογής» τους να απέχουν από κοινωνικοπολιτικά προβλήματα που αφορούν όλους.
Το σύστημα σαφώς και πετυχαίνει το στόχο του και όσοι ασκούν εξουσία καγχάζουν.
Όταν λοιπόν πρόσφατα ακούστηκε σε κάποια ενημέρωση σε εργασιακό χώρο η λέξη απεργοσπάστης, κάποιοι ξαφνιάστηκαν και όρμησαν εξαγριωμένοι κατά του ομιλούντος. Γιατί; Διότι είναι η συνειδητοποίηση του περιεχομένου της λέξης που ενοχλεί.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, ο άνθρωπος που σπάει την απεργία λέγεται απεργοσπάστης και είναι αδικαιολόγητο να συμβαίνει αυτό στο χώρο της εκπαίδευσης, διότι ο εκπαιδευτικός διαμορφώνει προσωπικότητες νεαρών ανθρώπων, μιλώντας για ήθος, αρετές και αξίες.
Πώς μπορεί κάποιος να διδάσκει Κάλβο, Σολωμό, Παλαμά και αντί για τους δρόμους μαζί με ανθρώπους που διεκδικούν και παλεύουν για μια αξιοπρεπή ζωή να βρίσκεται στην «τάξη» του;
Τότε τι νόημα θα πάρουν οι στίχοι:
… «γιατί τα ‘σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά»
Οι άνθρωποι που αυτές τις μέρες διαδηλώνουν στους δρόμους επειδή κάποιοι άδικα τους καταδικάζουν σε μόνιμη φτώχεια, δε βγήκαν βόλτα να αναπνεύσουν αέρα δακρυγόνων, έτσι για αλλαγή.
Φαίνεται ότι οι εκπαιδευτικοί φτάσαμε σ’ ένα σημείο, κάτω από την πίεση αυτού που λέμε διδακτέα ύλη και μιας κακώς εννοούμενης ίσως υπευθυνότητας, να λειτουργούμε μηχανιστικά, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι χάνουμε την ουσία των πραγμάτων.
Τότε βέβαια το «ζυγόν δουλείας ας έχουσι
θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία».
Γιατί λησμόνησαν, αν κάποτε γνώριζαν, ότι η Ιστορία και η Λογοτεχνία είναι η ίδια η ζωή μας και σωστό είναι όταν ξεδιπλώνει κάποιος τις σελίδες τους, να αισθάνεται και να καταλαβαίνει για να μπορεί και να εκφράσει στους μαθητές. Ειδάλλως είναι κάλπικος και στα παιδιά που διαθέτουν αισθητήρια μη παραδεχτός.
Όταν λοιπόν σ’ αυτήν την παράλογη εποχή, χιλιάδες άνθρωποι είναι στους δρόμους γιατί αδικούνται, δεν μπορεί κανενός είδους γνώση να παγιδεύει τους εκπαιδευτικούς στην «τάξη» τους και μαζί μ’ αυτούς και τους μαθητές τους.
Δεν πάσχει η κοινωνία από έλλειψη γνώσης αλλά από έλλειψη ανθρωπιάς, αλήθειας και δικαιοσύνης.
Ούτε τα οικονομικά προβλήματα μπορούν να ακυρώνουν αγώνες, διότι δεν αγωνίζονται όσοι έχουν λύσει το οικονομικό πρόβλημα. Οι αγώνες εξάλλου έχουν ένα τίμημα. Θα θυσιάσεις κάποια χρήματα σήμερα για να μπορείς να ζείς καλύτερα αύριο και προπάντων με το κεφάλι ψηλά, ειδικά όταν ένας αγώνας είναι δίκαιος και αυτά για τα οποία αγωνίζεσαι τα αυτονόητα.
Ο διάλογος και η συλλογικότητα τέτοιες στιγμές, είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι για τον άνθρωπο. Μα και η αυτοκριτική όταν γίνεται με θάρρος και ειλικρίνεια δίνει διέξοδο.
Αντώνης Βενέτης Φιλόλογος – Νεκτάριος Κορδής Φιλόλογος
Μάρτης 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)