Επιτροπή Πολιτών για την Διάσωση του Ελαιώνα
Τηλ.: 6932 424547 6976 718945 e-mail: elaionas@yahoo.gr, http://elaionas.wordpress.com
22.11.2010
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Όχι στη νέα «βωβή» ρύθμιση του ΥΠΕΚΑ
Ελαιώνας ελεύθερος, δημόσιος και κοινωνικός
Δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα για δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής το σχέδιο νομοθετικής ρύθμισης για τη λεγόμενη «Διπλή Ανάπλαση».
Οι βασικές του ρυθμίσεις είχαν προαναγγελθεί από την υπουργό κα Τ Μπιρμπίλη πριν μερικούς μήνες. Απλά δημοσιοποιούνται επίσημα, μόλις λίγες μέρες μετά τις εκλογές –προφανώς για να μην αποτελέσουν κριτήριο ψήφου των πολιτών. Παράλληλα επιχειρείται από το ΥΠΕΚΑ να κλείσει το ζήτημα άρον άρον μέσα στο Δεκέμβρη, δηλαδή λίγο πριν αναλάβει η νέα Δημοτική Αρχή υπό τον κ. Καμίνη – αφήνοντας μόλις 14 ημέρες για δημόσια διαβούλευση για ένα τόσο σημαντικό για την πόλη θέμα.
Η νέα ρύθμιση προβλέπει (εκτός της δυνατότητας να γίνει το γήπεδο του ΠΑΟ στον Ελαιώνα) τη διατήρηση του Εμπορικού Κέντρου (MALL) ιδιοκτησίας Βωβού. Πρόκειται για ένα μεγαθήριο 50.000 τετραγωνικών μέτρων υπέργεια πλέον 70.000 τμ υπόγεια, τα οποία προβλέπεται να οικοδομηθούν σε χαρακτηρισμένο χώρο κοινόχρηστου πρασίνου με βάση το ΠΔ του 1995!!! Πέρα από τη δραματική χειροτέρευση του φυσικού περιβάλλοντος αλλά και των κυκλοφοριακών συνθηκών που συνεπάγεται η κατασκευή του, το MALL σηματοδοτεί δύο ακόμη σοβαρά κοινωνικά ζητήματα: α) κλείσιμο εκατοντάδων μικρών επιχειρήσεων στην Αθήνα, στο Αιγάλεω, στον Ταύρο, στο Περιστέρι, στη Νίκαια και β) έναρξη της διαδικασίας τσιμεντοποίησης του μόνου χώρου που μπορεί να αποτελέσει πνεύμονα πρασίνου για την Αθήνα, με εκτόξευση των αξιών γης και ακύρωση της απαλλοτρίωσης των ήδη χαρακτηρισμένων από το 1995 χώρων πρασίνου.
Προφανώς, η νέα ρύθμιση παραμένει αντίθετη με την απόφαση του ΣτΕ (3059/09), η οποία έκρινε αντισυνταγματική (άρθρο 24 του Συντάγματος) την οικοδόμηση Εμπορικού Κέντρου. Παρότι μικρότερος ο σ.δ του MALL που προβλέπει η τωρινή ρύθμιση σε σχέση με την παλαιότερη της Νέας Δημοκρατίας (1,2 σήμερα αντί 1,6 η παλαιότερη), το ισοζύγιο κοινόχρηστου πρασίνου πλήττεται βάναυσα, καθότι ο καθορισμένος σ.δ είναι μόλις 0,1 και αφορά πολύ μικρές κατασκευές –και φυσικά παραμένει σε ισχύ, όπως επιβεβαιώνει η προαναφερθείσα απόφαση του ΣτΕ.
Συμπερασματικά η νέα ρύθμιση του ΥΠΕΚΑ είναι όχι μόνο περιβαλλοντοκτόνα και αντικοινωνική αλλά και αντισυνταγματική. Επιχειρείται παράλληλα για μια ακόμη φορά η παράκαμψη του ΣτΕ, καθώς το προβλεπόμενο νέο ΠΔ θα αφορά δευτερεύοντα ζητήματα, ενώ τα κύρια ζητήματα των χρήσεων γης και των συντελεστών δόμησης καθορίζονται με τη νομοθετική ρύθμιση. Πρόκειται για τη γνωστή απαράδεκτη πρακτική δηλαδή, που με δεδομένη την απόσυρση του ενδιαφέροντος της ΠΑΕ ΠΑΟ από το Βοτανικό, καθιστά τη διαδικασία για επιπρόσθετους λόγους αντισυνταγματική.
Επί της ουσίας η νέα ρύθμιση γίνεται μόνο και μόνο προς χάρη του κ. Βωβού. Γίνεται μόνο και μόνο για να ανοίξει το δρόμο στα μεγάλα διαπλεκόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα. Το δρόμο που έκλεισαν οι πολίτες με τους αγώνες τους. Γι’ αυτό, το να μην περάσει η νέα ρύθμιση έχει μια μεγάλη συμβολική σημασία.
Η Επιτροπή μας συνεχίζοντας τον αγώνα για τη διάσωση του Ελαιώνα, θα αγωνισθεί όχι μόνο για να μην περάσει αυτή η νέα ρύθμιση αλλά και για να υλοποιηθεί η πρόταση μας: να γίνει στην περιοχή μια πραγματική και όχι μια τσιμεντένια ανάπλαση. Μια πρόταση οικολογική, φτηνή οικονομικά, κοινωνικά αναγκαία, που δημιουργεί «πράσινες θέσεις αξιοπρεπούς εργασίας» -κι όχι ένα φαραωνικό μπετονένιο κάτεργο σύγχρονων σκλάβων.
Η Επιτροπή μας θα αγωνιστεί για να γίνει το πρώτο βήμα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στον Ελαιώνα, ενάντια στα σχέδια κυβερνήσεων και επιχειρηματικών ομίλων.
Με αυτόν το στόχο η Επιτροπή μας θα απευθυνθεί σε όλους τους πολίτες και στα κινήματα και θα επιχειρήσει τη μεγαλύτερη δυνατή και νικηφόρα συμπαράταξη.
Σύντομα δε θα θέσουμε υπόψη των δημοτικών παρατάξεων την εναλλακτική μας πρόταση και θα καλέσουμε σε στήριξη της.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010
Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010
Τα περιβαλλοντικά προβλήματα στη Δυτική Αθήνα
ΤΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ
Η κοινωνική πολιτική στην Ελλάδα βρίσκεται σε φάση πτώχευσης. Όλοι μπορούμε να θυμηθούμε πολιτικές δεκαετιών που «στήριζαν»-τουλάχιστον λεκτικά- οι προηγούμενες κυβερνήσεις και τώρα κατέρρευσαν. Ανάμεσα σε αυτές και η προστασία του Περιβάλλοντος, όπως η δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων.
Η ανάπτυξη ελεύθερων χώρων «αναψυχής» για το κοινό θεωρείται πλέον ακριβή πολυτέλεια -τη στιγμή που κόβεται το εισόδημα χαμηλοσυνταξιούχων- με βάση τη λογική εκτάκτου ανάγκης: «όλοι χρωστάμε, όλοι θα πληρώσουμε». Η φιλοσοφία που περνάει είναι «να εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες για πράσινη ανάπτυξη» που γι αυτούς σημαίνει κυρίως πρόσοδο στα δημόσια οικονομικά αλλά και παρεμπιπτόντως σε ιδιωτικά εις βάρος της περιουσίας του ελληνικού λαού. Αυθαίρετα νομιμοποιούνται, αλλαγές χρήσης γης, ειδικές πράξεις εφαρμογής και «αξιοποιήσεις» που βρήκαν μεγάλη αντίσταση από τη μεριά οργανώσεων, κατοίκων, συλλόγων κλπ τώρα προωθούνται με την ευκαιρία της παρουσίας του ΔΝΤ. Έτσι φαίνεται να αντιλαμβάνεται την «πράσινη ανάπτυξη» η Κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα στη Δυτική Αθήνα
1-ΟΡΟΣ ΑΙΓΑΛΕΩ
Το λιμάνι του Σκαραμαγκά και το όρος Αιγάλεω - Ποικίλο -που τα χωρίζει η αρχαία Ιερά Οδός και νυν Εθνική Αθηνών-Κορίνθου- έχουν γνωρίσει μεγάλη «αξιοποίηση» τελευταία. Αντί για χώρο αναψυχής στα ίχνη των κλασσικών ευρημάτων, αντί για μουσείο στην Αφαία δίπλα στους αρχαίους ναούς και τις ιστορικές λίμνες, ετοιμάζεται ο εμπορευματικός σταθμός του τραίνου. Τεράστιοι πυλώνες ξεφυτρώνουν δίπλα στην Εθνική μαζί με τις νεροτσουλήθρες.
Τέτοια «αξιοποίηση» μας αξίζει. Γι αυτό δεν δενδροφυτεύεται το Ποικίλο, γι αυτό δεν προχωράει ο σταθμός Χαϊδαρίου και δεν αναδεικνύουν τόσα χρόνια τα αρχαιολογικά ευρήματα του μετρό Αιγάλεω. Αλλά και τόσα άλλα που έχουν αναδειχθεί στην περιοχή μας και ξαναθάβονται για την ανάδειξη των γιγάντιων εμπορικών.
2-ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ
Στη λογική «αξιοποίησης ελεύθερων χώρων» έχει προωθηθεί και ένα μεγάλο πανελλήνιο σχέδιο του Υπουργείου. Το Άλσος του Μπαρουτάδικου («Πυριτιδοποιείο») φιγουράρει μέσα και είναι από τα μεγαλύτερα «αξιοποιήσιμα» αστικά ακίνητα του πίνακα. Προτείνεται αξιοποίηση σε συνεργασία με το Δήμο. Τι σημαίνει αυτό; Η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου έχει την κυριότητα. Έχει παραχωρήσει μέχρι τώρα πολλούς χώρους για δημόσια χρήση και υπηρεσίες: Σχολεία, ΤΕΙ Αθήνας, ΟΑΕΔ, δηλ. μη προσβάσιμα στο ευρύ κοινό αλλά και καφετέριες και δημοτικά γήπεδα προσβάσιμα. Πάντα με όργανο ή επιτηρητή του δημόσιου συμφέροντος το Δήμο.
Τώρα το Υπουργείο ζητά τη συνεργασία του Δήμου για να το παραχωρήσει σε ιδιώτες για 50 χρόνια προς «εκμετάλλευση». Τι είδους;
Για εμπορευματοποίηση των κοινών δημόσιων αγαθών; για πρόσοδο στα δημόσια οικονομικά και πάλι; Θα μας βρουν αντίθετους. Και πάλι.
3-ΑΛΣΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Εδώ και πολλά χρόνια άρχισαν οι πρόχειρες κατασκευές να «τρώνε» το άλσος Περιστερίου. Τεράστιο εκθεσιακό κέντρο σε λυόμενο και άλλες χρήσεις που πολλοί δημοτικοί άρχοντες υποσχέθηκαν να απομακρύνουν. Αντ΄ αυτού νέες «πρόχειρες» χρήσεις με –επίσης τεράστιο-εργοτάξιο συμπίεσης και μεταφόρτωσης απορριμμάτων εγκαταστάθηκαν και το θέμα της απελευθέρωσης του καταπατημένου χώρου δεν μπαίνει καν σε αυτές τις Δημοτικές Εκλογές.
4-ΕΛΑΙΩΝΑΣ
Η υπόθεση Ελαιώνα μετά από αρκετών ετών αγώνες δικαιώθηκε στα Δικαστήρια και αυτό είναι το δεδομένο μέχρι στιγμής. «Διπλή ανάπλαση» με πάρκο στην Αλεξάνδρας και δημιουργία τεραστίων μπλοκ μπετού στα Δυτικά με πολλαπλασιασμό του συντελεστή δόμησης ειδικά για τον κο Βωβό και τους συνεργάτες του μοιάζει «δυσπλασία». Μια νέα πόλη 5.000 ανθρώπων θα είναι καταστροφή για τα δυτικά προάστια που η αγορά τους παλεύει να επιβιώσει. Και οι θέσεις εργασίας που τυχόν προκύψουν φαντάζομαι πως θα είναι όπως στα άλλα γιγάντια εμπορικά κέντρα της περιοχής μας, ελαστικές ή μάλλον λαστιχένιες.
Όχι στο Mall αποφάσισαν τα δικαστήρια. Πάρκο θέλουμε και εμείς και όχι Mall. Όχι Δημοτικό Μέγαρο, όχι λοιπές εμπορικές χρήσεις εκτός του γηπέδου. Τα Δικαστήρια έκριναν ότι αυτό θα μπορούσε να ανεγερθεί με εμπορικές χρήσεις αυστηρά μέσα στα δικά του πλαίσια (χωρίς επιπλέον κάλυψη). Αν δεν μπορεί να αποφευχθεί (υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις).
Ήτοι από τα 220 (μοναδικά ως ενιαίος ανοιχτός χώρος) στρέμματα πρασίνου το γήπεδο του Παναθηναϊκού μπορεί να καλύψει 45-50 και να φτιάξει ένα μεγάλο γήπεδο αφήνοντας 170 στρ. ελεύθερα. Τριπλάσιο δηλ. από τα 17 στρ. του γηπέδου Αιγάλεω.
Η εναλλακτική πρόταση Μπιρμπίλη - που έχει παγώσει πλέον, εκλογές έχουμε - μιλάει για μειωμένο Mall. Όχι δημαρχείο, όχι λοιπές χρήσεις αλλά όχι και πάρκο (μόνο 20% επιπλέον πράσινο). Και σκέφτεται –εάν και εφόσον- να το περάσει με άλλη διαδικασία. Δηλ. πρώτα ο νομικός έλεγχος και μετά η εκτέλεση για να μην απορριφθεί το σχέδιο. Και φυσικά ο Βωβός, για τη μετοχή του οποίου γίνεται όλη η φασαρία και οι εμφανιζόμενοι ως εργαζόμενοι στην εταιρία και φίλοι με την εργοδοσία τους πανηγύρισαν. Όπως και ο Δήμαρχος Κακλαμάνης (ΠΡΟΣΟΧΗ ακατάλληλος! ΜΗΝ τον ψηφίσετε στις εκλογές όσοι ψηφίζετε Αθήνα!).
Δεν είναι απλά πράγματα αυτά, υπάρχουν ακόμα οι οργανώσεις αλλά από την άλλη και τα συμφέροντα δεν είναι ομόφωνα. Προτείνονται και άλλες λύσεις (ΟΑΚΑ) για το γήπεδο. Εξ άλλου ποιος θα αναλάβει να χρηματοδοτήσει με τόσα εκατομμύρια σε χαλεπούς καιρούς. Ακόμη τα 5.000 τμ υπέργειων οικοδομών που ΗΔΗ έχει φτιάξει ο κος Βωβός μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πάρκινγκ του μετρό και να αποζημιωθεί η εταιρία του.
Η επιμονή όμως για Ελαιώνα με Mall και χωρίς πάρκο θα μας βρει αντίθετους. Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε τη νίκη μας.
Βασίλης Βασιλειάδης
Η κοινωνική πολιτική στην Ελλάδα βρίσκεται σε φάση πτώχευσης. Όλοι μπορούμε να θυμηθούμε πολιτικές δεκαετιών που «στήριζαν»-τουλάχιστον λεκτικά- οι προηγούμενες κυβερνήσεις και τώρα κατέρρευσαν. Ανάμεσα σε αυτές και η προστασία του Περιβάλλοντος, όπως η δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων.
Η ανάπτυξη ελεύθερων χώρων «αναψυχής» για το κοινό θεωρείται πλέον ακριβή πολυτέλεια -τη στιγμή που κόβεται το εισόδημα χαμηλοσυνταξιούχων- με βάση τη λογική εκτάκτου ανάγκης: «όλοι χρωστάμε, όλοι θα πληρώσουμε». Η φιλοσοφία που περνάει είναι «να εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες για πράσινη ανάπτυξη» που γι αυτούς σημαίνει κυρίως πρόσοδο στα δημόσια οικονομικά αλλά και παρεμπιπτόντως σε ιδιωτικά εις βάρος της περιουσίας του ελληνικού λαού. Αυθαίρετα νομιμοποιούνται, αλλαγές χρήσης γης, ειδικές πράξεις εφαρμογής και «αξιοποιήσεις» που βρήκαν μεγάλη αντίσταση από τη μεριά οργανώσεων, κατοίκων, συλλόγων κλπ τώρα προωθούνται με την ευκαιρία της παρουσίας του ΔΝΤ. Έτσι φαίνεται να αντιλαμβάνεται την «πράσινη ανάπτυξη» η Κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα στη Δυτική Αθήνα
1-ΟΡΟΣ ΑΙΓΑΛΕΩ
Το λιμάνι του Σκαραμαγκά και το όρος Αιγάλεω - Ποικίλο -που τα χωρίζει η αρχαία Ιερά Οδός και νυν Εθνική Αθηνών-Κορίνθου- έχουν γνωρίσει μεγάλη «αξιοποίηση» τελευταία. Αντί για χώρο αναψυχής στα ίχνη των κλασσικών ευρημάτων, αντί για μουσείο στην Αφαία δίπλα στους αρχαίους ναούς και τις ιστορικές λίμνες, ετοιμάζεται ο εμπορευματικός σταθμός του τραίνου. Τεράστιοι πυλώνες ξεφυτρώνουν δίπλα στην Εθνική μαζί με τις νεροτσουλήθρες.
Τέτοια «αξιοποίηση» μας αξίζει. Γι αυτό δεν δενδροφυτεύεται το Ποικίλο, γι αυτό δεν προχωράει ο σταθμός Χαϊδαρίου και δεν αναδεικνύουν τόσα χρόνια τα αρχαιολογικά ευρήματα του μετρό Αιγάλεω. Αλλά και τόσα άλλα που έχουν αναδειχθεί στην περιοχή μας και ξαναθάβονται για την ανάδειξη των γιγάντιων εμπορικών.
2-ΜΠΑΡΟΥΤΑΔΙΚΟ
Στη λογική «αξιοποίησης ελεύθερων χώρων» έχει προωθηθεί και ένα μεγάλο πανελλήνιο σχέδιο του Υπουργείου. Το Άλσος του Μπαρουτάδικου («Πυριτιδοποιείο») φιγουράρει μέσα και είναι από τα μεγαλύτερα «αξιοποιήσιμα» αστικά ακίνητα του πίνακα. Προτείνεται αξιοποίηση σε συνεργασία με το Δήμο. Τι σημαίνει αυτό; Η Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου έχει την κυριότητα. Έχει παραχωρήσει μέχρι τώρα πολλούς χώρους για δημόσια χρήση και υπηρεσίες: Σχολεία, ΤΕΙ Αθήνας, ΟΑΕΔ, δηλ. μη προσβάσιμα στο ευρύ κοινό αλλά και καφετέριες και δημοτικά γήπεδα προσβάσιμα. Πάντα με όργανο ή επιτηρητή του δημόσιου συμφέροντος το Δήμο.
Τώρα το Υπουργείο ζητά τη συνεργασία του Δήμου για να το παραχωρήσει σε ιδιώτες για 50 χρόνια προς «εκμετάλλευση». Τι είδους;
Για εμπορευματοποίηση των κοινών δημόσιων αγαθών; για πρόσοδο στα δημόσια οικονομικά και πάλι; Θα μας βρουν αντίθετους. Και πάλι.
3-ΑΛΣΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Εδώ και πολλά χρόνια άρχισαν οι πρόχειρες κατασκευές να «τρώνε» το άλσος Περιστερίου. Τεράστιο εκθεσιακό κέντρο σε λυόμενο και άλλες χρήσεις που πολλοί δημοτικοί άρχοντες υποσχέθηκαν να απομακρύνουν. Αντ΄ αυτού νέες «πρόχειρες» χρήσεις με –επίσης τεράστιο-εργοτάξιο συμπίεσης και μεταφόρτωσης απορριμμάτων εγκαταστάθηκαν και το θέμα της απελευθέρωσης του καταπατημένου χώρου δεν μπαίνει καν σε αυτές τις Δημοτικές Εκλογές.
4-ΕΛΑΙΩΝΑΣ
Η υπόθεση Ελαιώνα μετά από αρκετών ετών αγώνες δικαιώθηκε στα Δικαστήρια και αυτό είναι το δεδομένο μέχρι στιγμής. «Διπλή ανάπλαση» με πάρκο στην Αλεξάνδρας και δημιουργία τεραστίων μπλοκ μπετού στα Δυτικά με πολλαπλασιασμό του συντελεστή δόμησης ειδικά για τον κο Βωβό και τους συνεργάτες του μοιάζει «δυσπλασία». Μια νέα πόλη 5.000 ανθρώπων θα είναι καταστροφή για τα δυτικά προάστια που η αγορά τους παλεύει να επιβιώσει. Και οι θέσεις εργασίας που τυχόν προκύψουν φαντάζομαι πως θα είναι όπως στα άλλα γιγάντια εμπορικά κέντρα της περιοχής μας, ελαστικές ή μάλλον λαστιχένιες.
Όχι στο Mall αποφάσισαν τα δικαστήρια. Πάρκο θέλουμε και εμείς και όχι Mall. Όχι Δημοτικό Μέγαρο, όχι λοιπές εμπορικές χρήσεις εκτός του γηπέδου. Τα Δικαστήρια έκριναν ότι αυτό θα μπορούσε να ανεγερθεί με εμπορικές χρήσεις αυστηρά μέσα στα δικά του πλαίσια (χωρίς επιπλέον κάλυψη). Αν δεν μπορεί να αποφευχθεί (υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις).
Ήτοι από τα 220 (μοναδικά ως ενιαίος ανοιχτός χώρος) στρέμματα πρασίνου το γήπεδο του Παναθηναϊκού μπορεί να καλύψει 45-50 και να φτιάξει ένα μεγάλο γήπεδο αφήνοντας 170 στρ. ελεύθερα. Τριπλάσιο δηλ. από τα 17 στρ. του γηπέδου Αιγάλεω.
Η εναλλακτική πρόταση Μπιρμπίλη - που έχει παγώσει πλέον, εκλογές έχουμε - μιλάει για μειωμένο Mall. Όχι δημαρχείο, όχι λοιπές χρήσεις αλλά όχι και πάρκο (μόνο 20% επιπλέον πράσινο). Και σκέφτεται –εάν και εφόσον- να το περάσει με άλλη διαδικασία. Δηλ. πρώτα ο νομικός έλεγχος και μετά η εκτέλεση για να μην απορριφθεί το σχέδιο. Και φυσικά ο Βωβός, για τη μετοχή του οποίου γίνεται όλη η φασαρία και οι εμφανιζόμενοι ως εργαζόμενοι στην εταιρία και φίλοι με την εργοδοσία τους πανηγύρισαν. Όπως και ο Δήμαρχος Κακλαμάνης (ΠΡΟΣΟΧΗ ακατάλληλος! ΜΗΝ τον ψηφίσετε στις εκλογές όσοι ψηφίζετε Αθήνα!).
Δεν είναι απλά πράγματα αυτά, υπάρχουν ακόμα οι οργανώσεις αλλά από την άλλη και τα συμφέροντα δεν είναι ομόφωνα. Προτείνονται και άλλες λύσεις (ΟΑΚΑ) για το γήπεδο. Εξ άλλου ποιος θα αναλάβει να χρηματοδοτήσει με τόσα εκατομμύρια σε χαλεπούς καιρούς. Ακόμη τα 5.000 τμ υπέργειων οικοδομών που ΗΔΗ έχει φτιάξει ο κος Βωβός μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πάρκινγκ του μετρό και να αποζημιωθεί η εταιρία του.
Η επιμονή όμως για Ελαιώνα με Mall και χωρίς πάρκο θα μας βρει αντίθετους. Είμαστε αποφασισμένοι να υπερασπίσουμε τη νίκη μας.
Βασίλης Βασιλειάδης
Τρίτη 31 Αυγούστου 2010
Το ξύλινο Γυμνάσιο Αιγάλεω (η παράγκα)
"Παιδιά απο φτωχογειτονιές γίνονταν μαθητές του Βαρβακείου και της Ιωνιδείου. Μετά τον πόλεμο αναπτύχθηκε άμμιλα μεταξύ των σχολείων. Το 1957 τα παιδιά της παράγκας του Αιγάλεω είχαν ίδιο βαθμό επιτυχίας με τη Βαρβάκειο." Σ.Καργάκος
--------------------------------------------------------------------------
Μετά τον (Β' παγκόσμιο) πόλεμο έγιναν και στο Αιγάλεω προσπάθειες αναστήλωσης της Παιδείας.
Αποκορύφωμα αυτών των προσπαθειών η "παράγκα", το ξύλινο σχολείο που αντικαταστήθηκε μετά απο δεκαετίες απο το γνωστό μας 1ο Γυμνάσιο Αιγάλεω (Μοσχονησίων). Απο αυτό βγήκαν οι πρώτοι απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της πόλης και πολλοί συνέχισαν στα Πανεπιστήμια της εποχής τους (σημερινοί παππούδες και γιαγιάδες της ηλικίας 70+).
Το θυμήθηκε και το ανέφερε ως υπόδειγμα λαϊκού Δημόσιου Σχολείου ο γνωστός φιλόλογος Σαράντος Καργάκος σε ημερίδα για τα πρότυπα σχολεία.
--------------------------------------------------------------------------
Μετά τον (Β' παγκόσμιο) πόλεμο έγιναν και στο Αιγάλεω προσπάθειες αναστήλωσης της Παιδείας.
Αποκορύφωμα αυτών των προσπαθειών η "παράγκα", το ξύλινο σχολείο που αντικαταστήθηκε μετά απο δεκαετίες απο το γνωστό μας 1ο Γυμνάσιο Αιγάλεω (Μοσχονησίων). Απο αυτό βγήκαν οι πρώτοι απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της πόλης και πολλοί συνέχισαν στα Πανεπιστήμια της εποχής τους (σημερινοί παππούδες και γιαγιάδες της ηλικίας 70+).
Το θυμήθηκε και το ανέφερε ως υπόδειγμα λαϊκού Δημόσιου Σχολείου ο γνωστός φιλόλογος Σαράντος Καργάκος σε ημερίδα για τα πρότυπα σχολεία.
Κυριακή 11 Ιουλίου 2010
ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ
Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ακόμη να μάθει που βρέθηκαν τόσοι πολλοί μετανάστες με ΚΟΜΜΕΝΑ ΧΕΡΙΑ στα φανάρια της Ιεράς Οδού (Δρομοκαϊτειο, Θηβών) να επαιτούν ή να πουλούν χαρτομάντηλα. Όλοι νεαροί άνδρες, όλοι ασιάτες.
Του ενός κομμένο απο τη μασχάλη
Του άλλου κομμένες οι παλάμες
Του άλλου κομμένα (με τέχνη) όλα τα δάκτυλα και στις δύο παλάμες
Ψυχές πεταμένες στα σκουπίδια. Και ποιός νοιάστηκε. Αυτοί δεν μπορεί να είναι νόμιμοι, χρειάζονται εισόδημα 8.500€ και πως να το αποκτήσουν. Εξάλλου αν το είχαν κάποιοι άλλοι θα τους το έπαιρναν μέσα απο τα ...χέρια
Τετάρτη 19 Μαΐου 2010
ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ ΤΟΥ ΔΣ ΑΙΓΑΛΕΩ
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΗΜΟΣ ΑΙΓΑΛΕΩ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ 8η της 20-4-2010
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Α Π Ο Σ Π Α Σ Μ Α
της αριθμ. 89 πράξεως Συζήτηση και λήψη ψηφίσματος για τη σχεδιαζόμενη ανάπλαση στην περιοχή του ΕΛΑΙΩΝΑ.
η πρόσκληση δόθηκε την 16-4-2010
ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΖΟΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΣΑΓΔΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
ΠΑΡΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
1)Δ.Αθανασιάδου, 2)Χ.Αρβανίτης, 3)Α.Αρετάκη-Ντεντοράκη, 4)Ν.Αρετάκης 5)Ε.Ασλανίδου, 6)Ι.Γκίκας, 7)Δ.Γονιδάκης, 8)Γ.Γραμμένος, 9)Ε.Δράκου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 10)Χρ.Ζαχαροπούλου–Γιαννουλάτου, 11)Ν.Ζώτος, 12)Γ.Καραχάλιος, 13)Χ.Καρδαράς, 14)Ι.Κληρονόμος (παρών από το 3ο θέμα της Η.Δ.), 15)Π.Κοκάκης, 16)Δ.Κορμπά, 17)Γ.Κοσμίδης, 18)Π.Μανδραφλής, 19)Κλ.Μαυροθαλασσίτου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 20)Π.Μερκουράκη-Νικολούδη, 21)Δ.Μηλιώνη-Πακτίτη 22)Δ.Μπίρμπας, 23)Δ.Μπογράκος, 24)Σ.Σαμόλης, 25)Π.Σαντζαρίδης, 26)Λ.Σκλαβούνος, 27)Π.Σπηλιόπουλος, 28)Ν.Τσιναρίδου – Μαυρίδου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 29)Φ.Χρυσούλας
ΑΠΟΥΣΙΑΖΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
1) Θ.Βουτσινάς, 2)Χρ.Κοπιτσή
ήτοι επί συνόλου (33) μελών, παρόντες επί του θέματος (31).
Ο κ. Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κλήθηκαν νόμιμα με την αριθμ.πρωτ. 19300/16-4-2010 πρόσκληση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Στο 19ο θέμα της Η.Δ. ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Δ. Μπίρμπας του Συνδυασμού «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΙΓΑΛΕΩ» εισηγείται προς το Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισμα που αφορά στην περιοχή του «ΕΛΑΙΩΝΑ».
Μετά το πέρας της ανωτέρω διαδικασίας ο Πρόεδρος καλεί το Δημοτικό Συμβούλιο να ψηφίσει για την έγκριση η μη του ανωτέρω ψηφίσματος.
Κατόπιν των ανωτέρω, το Δημοτικό Συμβούλιο,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΤΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
Ε γ κ ρ ί ν ε ι το παρακάτω ψήφισμα:
Ψ Η Φ ΙΣ Μ Α
Το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγάλεω εκφράζει την ριζική αντίθεσή του στη διαφαινόμενη πρόταση της Υπουργού κας Μπιρμπίλη για νομοθετική ρύθμιση που θα επιτρέπει την κατασκευή εμπορικών κέντρων «τύπου Mall» στην περιοχή του Ελαιώνα, σε συνδυασμό με το γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Το Δημοτικό Συμβούλιο δηλώνει επίσης την αντίθεση του σε κάθε ενέργεια που ανατρέπει το ισοζύγιο πρασίνου, αυξάνει τον συντελεστή δόμησης και την τσιμεντοποίηση στην περιοχή.
Απαιτεί από την κυβέρνηση να απαλλοτριώσει άμεσα τους κοινόχρηστους χώρους του Ελαιώνα και να εισπράξει η ίδια την εισφορά σε χρήμα ώστε να διασφαλισθούν σήμερα οι αναγκαίοι για το Λεκανοπέδιο χώροι.
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Π. Σαντζαρίδης και Ν. Ζώτος) του Συνδυασμού «ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΛΕΩ» μειοψηφούντες δεν εγκρίνουν το ανωτέρω ψήφισμα και καταθέτουν δικό τους.
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Χ.Καρδαράς, Ν.Αρετάκης, Ε.Δράκου, Π.Κοκάκης, Λ.Σκλαβούνος, Ν. Τσιναρίδου-Μαυρίδου, Π.Σπηλιόπουλος) του Συνδυασμού «ΑΙΓΑΛΕΩ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ» δήλωσαν «ΑΠΟΧΗ» διότι η «πρόταση» του Υπουργείου δεν έχει ολοκληρωθεί.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΑΙΓΑΛΕΩ 23-4-2010
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΖΟΣ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Α Π Ο Σ Π Α Σ Μ Α
της αριθμ. 89 πράξεως Συζήτηση και λήψη ψηφίσματος για τη σχεδιαζόμενη ανάπλαση στην περιοχή του ΕΛΑΙΩΝΑ.
η πρόσκληση δόθηκε την 16-4-2010
ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΖΟΣ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΣΑΓΔΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ
ΠΑΡΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
1)Δ.Αθανασιάδου, 2)Χ.Αρβανίτης, 3)Α.Αρετάκη-Ντεντοράκη, 4)Ν.Αρετάκης 5)Ε.Ασλανίδου, 6)Ι.Γκίκας, 7)Δ.Γονιδάκης, 8)Γ.Γραμμένος, 9)Ε.Δράκου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 10)Χρ.Ζαχαροπούλου–Γιαννουλάτου, 11)Ν.Ζώτος, 12)Γ.Καραχάλιος, 13)Χ.Καρδαράς, 14)Ι.Κληρονόμος (παρών από το 3ο θέμα της Η.Δ.), 15)Π.Κοκάκης, 16)Δ.Κορμπά, 17)Γ.Κοσμίδης, 18)Π.Μανδραφλής, 19)Κλ.Μαυροθαλασσίτου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 20)Π.Μερκουράκη-Νικολούδη, 21)Δ.Μηλιώνη-Πακτίτη 22)Δ.Μπίρμπας, 23)Δ.Μπογράκος, 24)Σ.Σαμόλης, 25)Π.Σαντζαρίδης, 26)Λ.Σκλαβούνος, 27)Π.Σπηλιόπουλος, 28)Ν.Τσιναρίδου – Μαυρίδου (παρούσα από το 1ο θέμα της Η.Δ.), 29)Φ.Χρυσούλας
ΑΠΟΥΣΙΑΖΑΝ ΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ
1) Θ.Βουτσινάς, 2)Χρ.Κοπιτσή
ήτοι επί συνόλου (33) μελών, παρόντες επί του θέματος (31).
Ο κ. Δήμαρχος και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κλήθηκαν νόμιμα με την αριθμ.πρωτ. 19300/16-4-2010 πρόσκληση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Στο 19ο θέμα της Η.Δ. ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Δ. Μπίρμπας του Συνδυασμού «ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΑΙΓΑΛΕΩ» εισηγείται προς το Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισμα που αφορά στην περιοχή του «ΕΛΑΙΩΝΑ».
Μετά το πέρας της ανωτέρω διαδικασίας ο Πρόεδρος καλεί το Δημοτικό Συμβούλιο να ψηφίσει για την έγκριση η μη του ανωτέρω ψηφίσματος.
Κατόπιν των ανωτέρω, το Δημοτικό Συμβούλιο,
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΤΑ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
Ε γ κ ρ ί ν ε ι το παρακάτω ψήφισμα:
Ψ Η Φ ΙΣ Μ Α
Το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγάλεω εκφράζει την ριζική αντίθεσή του στη διαφαινόμενη πρόταση της Υπουργού κας Μπιρμπίλη για νομοθετική ρύθμιση που θα επιτρέπει την κατασκευή εμπορικών κέντρων «τύπου Mall» στην περιοχή του Ελαιώνα, σε συνδυασμό με το γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Το Δημοτικό Συμβούλιο δηλώνει επίσης την αντίθεση του σε κάθε ενέργεια που ανατρέπει το ισοζύγιο πρασίνου, αυξάνει τον συντελεστή δόμησης και την τσιμεντοποίηση στην περιοχή.
Απαιτεί από την κυβέρνηση να απαλλοτριώσει άμεσα τους κοινόχρηστους χώρους του Ελαιώνα και να εισπράξει η ίδια την εισφορά σε χρήμα ώστε να διασφαλισθούν σήμερα οι αναγκαίοι για το Λεκανοπέδιο χώροι.
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Π. Σαντζαρίδης και Ν. Ζώτος) του Συνδυασμού «ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΓΑΛΕΩ» μειοψηφούντες δεν εγκρίνουν το ανωτέρω ψήφισμα και καταθέτουν δικό τους.
Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (Χ.Καρδαράς, Ν.Αρετάκης, Ε.Δράκου, Π.Κοκάκης, Λ.Σκλαβούνος, Ν. Τσιναρίδου-Μαυρίδου, Π.Σπηλιόπουλος) του Συνδυασμού «ΑΙΓΑΛΕΩ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ» δήλωσαν «ΑΠΟΧΗ» διότι η «πρόταση» του Υπουργείου δεν έχει ολοκληρωθεί.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΑΙΓΑΛΕΩ 23-4-2010
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΖΟΣ
Δευτέρα 15 Μαρτίου 2010
Οι καθηγητές και η απεργία.
Δύο κείμενα μας έστειλε ο φιλόλογος κος Κορδής γραμένα απο τον ίδιο και τον επίσης φιλόλογο κο Βενέτη.
Η πολιτική του «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»
-Δεν κάνω απεργία γιατί τόσα χρόνια που απεργώ δεν έγιναν και πολλά πράγματα προς το καλύτερο…
- Δεν απεργώ γιατί πολλές φορές προδοθήκαμε από τα συνδικάτα μας…
-Δεν μπορώ να απεργήσω γιατί έχω πάρει δάνειο από την Τράπεζα και έχω έξοδα…
Σ΄ αυτές τις απόψεις ορθώνεται αμείλικτο ένα ερώτημα
Τι κάνει κάποιος όταν καταπατώνται τα δικαιώματά του και αδικείται κατάφωρα;
Τι κάνουμε όταν αγώνες χρόνων για καλύτερους όρους ζωής προδίνονται με τον πιο σκαιό τρόπο;
Εδώ δε μιλάμε γενικά και αόριστα για αλλαγές που μερικοί θα τις εύρισκαν λογικές και αναγκαίες να προκύψουν.
Μιλάμε για οικονομικά μέτρα που αφορούν την περικοπή του μισθού μας στην παρούσα οικονομική κρίση και μάλιστα για να βοηθήσουμε μια κατάσταση για την οποία δεν είμαστε υπαίτιοι.
Υπάρχουν κάποιοι που διασπάθισαν δημόσιο χρήμα και επειδή έτυχε να έχουν και εξουσία στα χέρια τους, έφτιαξαν και νόμους ώστε να παραγράφονται τα αδικήματά τους και τώρα γελούν σε βάρος μας γιατί κάθε φορά το εξιλαστήριο θύμα γίνεται ο συνταξιούχος και ο δημόσιος υπάλληλος.
Τα ΜΜΕ συμπαρατασσόμενα , μιλούν για πολιτική που δεν ποινικοποιείται.
Τι κάνουμε σ΄ αυτή την περίπτωση;
Επικαλούμαστε ένα δάνειο και λουφάζουμε ;
Μα αυτή είναι η πολιτική των τραπεζών να μας δεσμεύσουν ώστε με την ανάγκη και το φόβο να μηδενίζουν πιθανές αντιδράσεις μας.
Έπειτα, τι αξία έχει να μπει κάποιος στην τάξη, σε μέρα απεργίας και να διδάξει Ιστορία για παράδειγμα;
Η Ιστορία διδάσκει ότι όταν προσβάλλεται η νοημοσύνη και η αξιοπρέπεια των ανθρώπων αυτοί εξεγείρονται.
Μάθημα δημοκρατίας, το καλύτερο μάθημα που συνδέει το σχολείο με τη ζωή.
Μήπως δικαιολογημένα οι μαθητές μας απαξιώνουν κάποτε το σχολείο;
Στεγνή γνώση και στείρα, δε διαμορφώνει ολοκληρωμένες προσωπικότητες.
Μπροστά στην κοινωνική αδικία που επιβάλλουν τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα, ακυρώνονται και η Γραμματική, οι Εξισώσεις, οι Φυσικοί και Χημικοί τύποι.
Όμως χρειάζεται τόλμη, αυτοεκτίμηση και «κότσια» για να βάλουμε πάνω από το βόλεμα, το μίζερο εφησυχασμό μας αλλά και την αδιαφορία μας, την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη. Οι θετικές ανατροπές γίνονται με υπέρβαση.
Πώς είναι δυνατόν να λέμε στους μαθητές μας ότι στη ζωή όλα κερδίζονται και τίποτα δε χαρίζεται και εμείς να ψάχνουμε για ψευτοδιλήμματα ώστε να ακυρώνουμε τον αγώνα μας για να μην υποβαθμιστεί η ζωή μας;
Τούτη εδώ λοιπόν είναι η ιστορική στιγμή που προσφέρεται για να βγούμε ενωμένοι πάνω από κομματικές τοποθετήσεις και να σώσουμε την υπόληψή μας.
Εάν δε το δούμε τώρα, ίσως να μη δοθεί ξανά η ευκαιρία και μελλοντικά θα μετανιώνουμε γι΄ αυτό που δεν είχαμε τη δύναμη και τη σύνεση να επιχειρήσουμε.
Είναι ανόητο για να μη χάσουμε τώρα 200 ευρώ να καταδικάσουμε τον εαυτό μας σε μόνιμη πενία.
Στις μέρες μας απεργίες διαρκείας οδηγούνται στο σκαμνί και βαφτίζονται παράνομες και καταχρηστικές.
Εκπαιδευτικοί επιστρατεύτηκαν στο παρελθόν για να διεξαχθούν οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις.
Ενωμένοι στους δρόμους με τη γνησιότητα και τον αυθορμητισμό που αποπνέει μια δικαιολογημένη και αυτονόητη μαζική εξέγερση στην άδικη κατανομή των οικονομικών μέτρων που εξαγγέλθηκαν, οφείλουμε να ακυρώσουμε τους μηχανισμούς και τις τεχνικές διάσπασης του αγώνα μας.
Πρέπει λοιπόν επιτέλους να αποφασίσουμε να λέμε τα «σωστά λόγια» και μεταξύ μας και με τους μαθητές μας ώστε πραγματικά ν΄αγαπιόμαστε.
Αντώνης Βενέτης Φιλόλογος - Νεκτάριος Κορδής Φιλόλογος
Για την καλή τάξη των πραγμάτων
Πέρασαν χρόνια πολλά για να οργανωθούν οι εργαζόμενοι σε συνδικάτα και να μπορούν με την απεργία να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Από τότε μέχρι σήμερα η διελκυστίνδα εργοδότη – εργαζόμενου καλά κρατεί.
Αγώνες, συλλαλητήρια, αίμα κάποιες φορές. Ιστορία αιώνων, όχι για αποστήθιση αλλά για βαθιά κατανόηση.
Αυτοί τώρα που για διάφορους λόγους δε συμμετείχαν στις απεργίες, λέγονταν και λέγονται απεργοσπάστες.
Τα τελευταία χρόνια η λέξη απεργοσπάστης αντικαταστάθηκε από αυτό που κάποιοι ονομάζουν «ελεύθερη επιλογή να κάνω ό,τι θέλω».
Το εύρημα που καλλιεργήθηκε τεχνηέντως, ότι δήθεν είναι ελεύθερος κάποιος να επιλέγει όχι κάτι άλλο αλλά την αδιαμαρτύρητη υποταγή του στα ραπίσματα των εξουσιαστών του, ηχεί γλυκά και παραπλανητικά, δημιουργώντας ανασαφαλή και μίζερα ανθρωπάκια που ξεχνούν τα προβλήματά τους, βουλιάζοντας ολοένα και περισσότερο στη μοναξιά και την αποξένωση της «ελεύθερης επιλογής» τους να απέχουν από κοινωνικοπολιτικά προβλήματα που αφορούν όλους.
Το σύστημα σαφώς και πετυχαίνει το στόχο του και όσοι ασκούν εξουσία καγχάζουν.
Όταν λοιπόν πρόσφατα ακούστηκε σε κάποια ενημέρωση σε εργασιακό χώρο η λέξη απεργοσπάστης, κάποιοι ξαφνιάστηκαν και όρμησαν εξαγριωμένοι κατά του ομιλούντος. Γιατί; Διότι είναι η συνειδητοποίηση του περιεχομένου της λέξης που ενοχλεί.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, ο άνθρωπος που σπάει την απεργία λέγεται απεργοσπάστης και είναι αδικαιολόγητο να συμβαίνει αυτό στο χώρο της εκπαίδευσης, διότι ο εκπαιδευτικός διαμορφώνει προσωπικότητες νεαρών ανθρώπων, μιλώντας για ήθος, αρετές και αξίες.
Πώς μπορεί κάποιος να διδάσκει Κάλβο, Σολωμό, Παλαμά και αντί για τους δρόμους μαζί με ανθρώπους που διεκδικούν και παλεύουν για μια αξιοπρεπή ζωή να βρίσκεται στην «τάξη» του;
Τότε τι νόημα θα πάρουν οι στίχοι:
… «γιατί τα ‘σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά»
Οι άνθρωποι που αυτές τις μέρες διαδηλώνουν στους δρόμους επειδή κάποιοι άδικα τους καταδικάζουν σε μόνιμη φτώχεια, δε βγήκαν βόλτα να αναπνεύσουν αέρα δακρυγόνων, έτσι για αλλαγή.
Φαίνεται ότι οι εκπαιδευτικοί φτάσαμε σ’ ένα σημείο, κάτω από την πίεση αυτού που λέμε διδακτέα ύλη και μιας κακώς εννοούμενης ίσως υπευθυνότητας, να λειτουργούμε μηχανιστικά, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι χάνουμε την ουσία των πραγμάτων.
Τότε βέβαια το «ζυγόν δουλείας ας έχουσι
θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία».
Γιατί λησμόνησαν, αν κάποτε γνώριζαν, ότι η Ιστορία και η Λογοτεχνία είναι η ίδια η ζωή μας και σωστό είναι όταν ξεδιπλώνει κάποιος τις σελίδες τους, να αισθάνεται και να καταλαβαίνει για να μπορεί και να εκφράσει στους μαθητές. Ειδάλλως είναι κάλπικος και στα παιδιά που διαθέτουν αισθητήρια μη παραδεχτός.
Όταν λοιπόν σ’ αυτήν την παράλογη εποχή, χιλιάδες άνθρωποι είναι στους δρόμους γιατί αδικούνται, δεν μπορεί κανενός είδους γνώση να παγιδεύει τους εκπαιδευτικούς στην «τάξη» τους και μαζί μ’ αυτούς και τους μαθητές τους.
Δεν πάσχει η κοινωνία από έλλειψη γνώσης αλλά από έλλειψη ανθρωπιάς, αλήθειας και δικαιοσύνης.
Ούτε τα οικονομικά προβλήματα μπορούν να ακυρώνουν αγώνες, διότι δεν αγωνίζονται όσοι έχουν λύσει το οικονομικό πρόβλημα. Οι αγώνες εξάλλου έχουν ένα τίμημα. Θα θυσιάσεις κάποια χρήματα σήμερα για να μπορείς να ζείς καλύτερα αύριο και προπάντων με το κεφάλι ψηλά, ειδικά όταν ένας αγώνας είναι δίκαιος και αυτά για τα οποία αγωνίζεσαι τα αυτονόητα.
Ο διάλογος και η συλλογικότητα τέτοιες στιγμές, είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι για τον άνθρωπο. Μα και η αυτοκριτική όταν γίνεται με θάρρος και ειλικρίνεια δίνει διέξοδο.
Αντώνης Βενέτης Φιλόλογος – Νεκτάριος Κορδής Φιλόλογος
Μάρτης 2010
Δύο κείμενα μας έστειλε ο φιλόλογος κος Κορδής γραμένα απο τον ίδιο και τον επίσης φιλόλογο κο Βενέτη.
Η πολιτική του «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε»
-Δεν κάνω απεργία γιατί τόσα χρόνια που απεργώ δεν έγιναν και πολλά πράγματα προς το καλύτερο…
- Δεν απεργώ γιατί πολλές φορές προδοθήκαμε από τα συνδικάτα μας…
-Δεν μπορώ να απεργήσω γιατί έχω πάρει δάνειο από την Τράπεζα και έχω έξοδα…
Σ΄ αυτές τις απόψεις ορθώνεται αμείλικτο ένα ερώτημα
Τι κάνει κάποιος όταν καταπατώνται τα δικαιώματά του και αδικείται κατάφωρα;
Τι κάνουμε όταν αγώνες χρόνων για καλύτερους όρους ζωής προδίνονται με τον πιο σκαιό τρόπο;
Εδώ δε μιλάμε γενικά και αόριστα για αλλαγές που μερικοί θα τις εύρισκαν λογικές και αναγκαίες να προκύψουν.
Μιλάμε για οικονομικά μέτρα που αφορούν την περικοπή του μισθού μας στην παρούσα οικονομική κρίση και μάλιστα για να βοηθήσουμε μια κατάσταση για την οποία δεν είμαστε υπαίτιοι.
Υπάρχουν κάποιοι που διασπάθισαν δημόσιο χρήμα και επειδή έτυχε να έχουν και εξουσία στα χέρια τους, έφτιαξαν και νόμους ώστε να παραγράφονται τα αδικήματά τους και τώρα γελούν σε βάρος μας γιατί κάθε φορά το εξιλαστήριο θύμα γίνεται ο συνταξιούχος και ο δημόσιος υπάλληλος.
Τα ΜΜΕ συμπαρατασσόμενα , μιλούν για πολιτική που δεν ποινικοποιείται.
Τι κάνουμε σ΄ αυτή την περίπτωση;
Επικαλούμαστε ένα δάνειο και λουφάζουμε ;
Μα αυτή είναι η πολιτική των τραπεζών να μας δεσμεύσουν ώστε με την ανάγκη και το φόβο να μηδενίζουν πιθανές αντιδράσεις μας.
Έπειτα, τι αξία έχει να μπει κάποιος στην τάξη, σε μέρα απεργίας και να διδάξει Ιστορία για παράδειγμα;
Η Ιστορία διδάσκει ότι όταν προσβάλλεται η νοημοσύνη και η αξιοπρέπεια των ανθρώπων αυτοί εξεγείρονται.
Μάθημα δημοκρατίας, το καλύτερο μάθημα που συνδέει το σχολείο με τη ζωή.
Μήπως δικαιολογημένα οι μαθητές μας απαξιώνουν κάποτε το σχολείο;
Στεγνή γνώση και στείρα, δε διαμορφώνει ολοκληρωμένες προσωπικότητες.
Μπροστά στην κοινωνική αδικία που επιβάλλουν τα πρόσφατα οικονομικά μέτρα, ακυρώνονται και η Γραμματική, οι Εξισώσεις, οι Φυσικοί και Χημικοί τύποι.
Όμως χρειάζεται τόλμη, αυτοεκτίμηση και «κότσια» για να βάλουμε πάνω από το βόλεμα, το μίζερο εφησυχασμό μας αλλά και την αδιαφορία μας, την ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη. Οι θετικές ανατροπές γίνονται με υπέρβαση.
Πώς είναι δυνατόν να λέμε στους μαθητές μας ότι στη ζωή όλα κερδίζονται και τίποτα δε χαρίζεται και εμείς να ψάχνουμε για ψευτοδιλήμματα ώστε να ακυρώνουμε τον αγώνα μας για να μην υποβαθμιστεί η ζωή μας;
Τούτη εδώ λοιπόν είναι η ιστορική στιγμή που προσφέρεται για να βγούμε ενωμένοι πάνω από κομματικές τοποθετήσεις και να σώσουμε την υπόληψή μας.
Εάν δε το δούμε τώρα, ίσως να μη δοθεί ξανά η ευκαιρία και μελλοντικά θα μετανιώνουμε γι΄ αυτό που δεν είχαμε τη δύναμη και τη σύνεση να επιχειρήσουμε.
Είναι ανόητο για να μη χάσουμε τώρα 200 ευρώ να καταδικάσουμε τον εαυτό μας σε μόνιμη πενία.
Στις μέρες μας απεργίες διαρκείας οδηγούνται στο σκαμνί και βαφτίζονται παράνομες και καταχρηστικές.
Εκπαιδευτικοί επιστρατεύτηκαν στο παρελθόν για να διεξαχθούν οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις.
Ενωμένοι στους δρόμους με τη γνησιότητα και τον αυθορμητισμό που αποπνέει μια δικαιολογημένη και αυτονόητη μαζική εξέγερση στην άδικη κατανομή των οικονομικών μέτρων που εξαγγέλθηκαν, οφείλουμε να ακυρώσουμε τους μηχανισμούς και τις τεχνικές διάσπασης του αγώνα μας.
Πρέπει λοιπόν επιτέλους να αποφασίσουμε να λέμε τα «σωστά λόγια» και μεταξύ μας και με τους μαθητές μας ώστε πραγματικά ν΄αγαπιόμαστε.
Αντώνης Βενέτης Φιλόλογος - Νεκτάριος Κορδής Φιλόλογος
Για την καλή τάξη των πραγμάτων
Πέρασαν χρόνια πολλά για να οργανωθούν οι εργαζόμενοι σε συνδικάτα και να μπορούν με την απεργία να διεκδικούν τα δικαιώματά τους.
Από τότε μέχρι σήμερα η διελκυστίνδα εργοδότη – εργαζόμενου καλά κρατεί.
Αγώνες, συλλαλητήρια, αίμα κάποιες φορές. Ιστορία αιώνων, όχι για αποστήθιση αλλά για βαθιά κατανόηση.
Αυτοί τώρα που για διάφορους λόγους δε συμμετείχαν στις απεργίες, λέγονταν και λέγονται απεργοσπάστες.
Τα τελευταία χρόνια η λέξη απεργοσπάστης αντικαταστάθηκε από αυτό που κάποιοι ονομάζουν «ελεύθερη επιλογή να κάνω ό,τι θέλω».
Το εύρημα που καλλιεργήθηκε τεχνηέντως, ότι δήθεν είναι ελεύθερος κάποιος να επιλέγει όχι κάτι άλλο αλλά την αδιαμαρτύρητη υποταγή του στα ραπίσματα των εξουσιαστών του, ηχεί γλυκά και παραπλανητικά, δημιουργώντας ανασαφαλή και μίζερα ανθρωπάκια που ξεχνούν τα προβλήματά τους, βουλιάζοντας ολοένα και περισσότερο στη μοναξιά και την αποξένωση της «ελεύθερης επιλογής» τους να απέχουν από κοινωνικοπολιτικά προβλήματα που αφορούν όλους.
Το σύστημα σαφώς και πετυχαίνει το στόχο του και όσοι ασκούν εξουσία καγχάζουν.
Όταν λοιπόν πρόσφατα ακούστηκε σε κάποια ενημέρωση σε εργασιακό χώρο η λέξη απεργοσπάστης, κάποιοι ξαφνιάστηκαν και όρμησαν εξαγριωμένοι κατά του ομιλούντος. Γιατί; Διότι είναι η συνειδητοποίηση του περιεχομένου της λέξης που ενοχλεί.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, ο άνθρωπος που σπάει την απεργία λέγεται απεργοσπάστης και είναι αδικαιολόγητο να συμβαίνει αυτό στο χώρο της εκπαίδευσης, διότι ο εκπαιδευτικός διαμορφώνει προσωπικότητες νεαρών ανθρώπων, μιλώντας για ήθος, αρετές και αξίες.
Πώς μπορεί κάποιος να διδάσκει Κάλβο, Σολωμό, Παλαμά και αντί για τους δρόμους μαζί με ανθρώπους που διεκδικούν και παλεύουν για μια αξιοπρεπή ζωή να βρίσκεται στην «τάξη» του;
Τότε τι νόημα θα πάρουν οι στίχοι:
… «γιατί τα ‘σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά»
Οι άνθρωποι που αυτές τις μέρες διαδηλώνουν στους δρόμους επειδή κάποιοι άδικα τους καταδικάζουν σε μόνιμη φτώχεια, δε βγήκαν βόλτα να αναπνεύσουν αέρα δακρυγόνων, έτσι για αλλαγή.
Φαίνεται ότι οι εκπαιδευτικοί φτάσαμε σ’ ένα σημείο, κάτω από την πίεση αυτού που λέμε διδακτέα ύλη και μιας κακώς εννοούμενης ίσως υπευθυνότητας, να λειτουργούμε μηχανιστικά, χωρίς να συνειδητοποιούμε ότι χάνουμε την ουσία των πραγμάτων.
Τότε βέβαια το «ζυγόν δουλείας ας έχουσι
θέλει αρετήν και τόλμην η Ελευθερία».
Γιατί λησμόνησαν, αν κάποτε γνώριζαν, ότι η Ιστορία και η Λογοτεχνία είναι η ίδια η ζωή μας και σωστό είναι όταν ξεδιπλώνει κάποιος τις σελίδες τους, να αισθάνεται και να καταλαβαίνει για να μπορεί και να εκφράσει στους μαθητές. Ειδάλλως είναι κάλπικος και στα παιδιά που διαθέτουν αισθητήρια μη παραδεχτός.
Όταν λοιπόν σ’ αυτήν την παράλογη εποχή, χιλιάδες άνθρωποι είναι στους δρόμους γιατί αδικούνται, δεν μπορεί κανενός είδους γνώση να παγιδεύει τους εκπαιδευτικούς στην «τάξη» τους και μαζί μ’ αυτούς και τους μαθητές τους.
Δεν πάσχει η κοινωνία από έλλειψη γνώσης αλλά από έλλειψη ανθρωπιάς, αλήθειας και δικαιοσύνης.
Ούτε τα οικονομικά προβλήματα μπορούν να ακυρώνουν αγώνες, διότι δεν αγωνίζονται όσοι έχουν λύσει το οικονομικό πρόβλημα. Οι αγώνες εξάλλου έχουν ένα τίμημα. Θα θυσιάσεις κάποια χρήματα σήμερα για να μπορείς να ζείς καλύτερα αύριο και προπάντων με το κεφάλι ψηλά, ειδικά όταν ένας αγώνας είναι δίκαιος και αυτά για τα οποία αγωνίζεσαι τα αυτονόητα.
Ο διάλογος και η συλλογικότητα τέτοιες στιγμές, είναι οι καλύτεροι σύμβουλοι για τον άνθρωπο. Μα και η αυτοκριτική όταν γίνεται με θάρρος και ειλικρίνεια δίνει διέξοδο.
Αντώνης Βενέτης Φιλόλογος – Νεκτάριος Κορδής Φιλόλογος
Μάρτης 2010
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Ο ΕΛΑΙΩΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ, ΤΩΡΑ!
Προσφάτως η κυβέρνηση ανακοίνωνε την ίδρυση εθνικής βιβλιοθήκης και Λυρικής σκηνής στον παλιό Ιππόδρομο, με έξοδα του ιδρύματος Νιάρχου. Μήνες νωρίτερα προανήγγειλε ένα αποκλειστικά δικό της «έργο»: την «ανάπλαση» του Ελαιώνα. Συγκεκριμένα, μέσω του δήμου Αθηναίων, θα κατασκευάσει: α) ένα «πολυλειτουργικό κτήριο» του δήμου, 42.500 τ.μ, που προβλέπει κέντρα διασκέδασης β) το σύμπλεγμα γηπέδων και κτηρίων του Παναθηναϊκού, 95.500 τμ, που θα ανεγερθούν με έξοδα της κυβερνήσεως και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, και θα το νοικιάσει, άγνωστο με τι ενοίκιο, για 49 χρόνια στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός για αποκλειστική χρήση γ) κτήρια με διπλάσιο ύψος απ’ ό,τι σήμερα δικαιούται, ως αντάλλαγμα για τις απαλλοτριώσεις σε χώρους της, θα μπορεί να φτιάξει η ΕΤΜΑ, που ελέγχει η εθνική τράπεζα (ο χώρος της ΕΤΜΑ αγοράσθηκε ήδη απ’ τον επιχειρηματία κ. Βωβό). Για να φτιαχτεί το γήπεδο των 95.500 τμ, αντί 17.831 που επιτρέπεται στην περιοχή, θα γίνει μεταφορά, δια νόμου, 60.000 τετραγωνικών από το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και θα διπλασιασθεί ο συντελεστής δόμησης. Ταυτόχρονα θα γίνουν διαπλατύνσεις οδών ώστε να διευκολύνεται η πρόσβαση στα τσιμεντένια βουνά. Αυτός ο βομβαρδισμός με μπετόν ονομάζεται «ανάπτυξη».
Πρόκειται για πολλαπλό τεράστιο σκάνδαλο, για το οποίο δεν φταίει καθόλου ο Παναθηναϊκός, αλλά η κυβέρνηση, εξ ολοκλήρου. Κι αυτό στο οποίο στοχεύει, είναι η μετατροπή του Ελαιώνα αφ’ ενός σ’ ένα τεράστιο λούνα-Πάρο, με άξονα το «πολυλειτουργικό» κτήριο του δήμου, κι αφ’ ετέρου σε τόπο όπου θα συγκεντρώσουν όσες βαριές χρήσεις δεν θέλουν στην άλλη Αθήνα. Για να εξασφαλίσει κοινωνική αποδοχή, η κυβέρνηση χρησιμοποιεί ως αιχμή του δόρατος τον Παναθηναϊκό, καταστρέφοντας την τελευταία μεγάλη ευκαιρία της Αθήνας και της Ελλάδας ολόκληρης να αλλάξει πορεία και πρόσωπο, ν’ αποκτήσει οντότητα, και ν’ αναπτυχθεί με την ανάδειξη του Ελαιώνα σε πολιτιστικό πάρκο.
Ο Ελαιώνας, συνολικής εκτάσεως 9.100 στρεμμάτων, περικλείεται στις λεωφόρους Σπύρου Πάτση, Καβάλας, Πέτρου Ράλλη, Θηβών (στην γωνία των δύο αυτών λεωφόρων σώζεται το τελευταίο τμήμα του παλιού ελαιώνα), ανήκει σε έξη δήμους (Αθηναίων, Αιγάλεω, Μοσχάτου, Ρέντη, Ταύρου, Περιστερίου), απέχει χίλια επτακόσια μέτρα απ’ την Ακρόπολη, είναι η φυσική προέκταση του Κεραμικού και της ομώνυμης συνοικίας (όπου και το μη ανασκαμμένο Δημόσιο Σήμα = νεκροταφείο) και τον διασχίζει η κατάφορτη από θαμμένα μνημεία αλλά γεμάτη σκυλάδικα Ιερά οδός. Είναι αφημένος στην τύχη του, παρά τα σχετικά σχέδια των Τρίτση-Λαλιώτη που ουδέποτε εφαρμόσθηκαν, και φιλοξενεί κάθε είδους βαριές και ρυπογόνες χρήσεις. Η μετατροπή του από παλαιού τύπου σκουπιδότοπο σε μοντέρνο αποτελεί την «ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων» όπως την συνέλαβε η κυβέρνηση, μεταβάλλοντας το ιστορικό κέντρο της Αθήνας σε μια τεράστια «Ντίσνεϊ-λάντ»: Μοναστηράκι, Ψυρρή, Θησείο, Γκάζι, Ιερά οδός (με εννέα σκυλάδικα), Ελαιώνας, δίπλα στην βαριά βιομηχανία «διασκέδασης», λούνα πάρκ, σινεμάδων και εμπορικών κέντρων, στον Ρέντη.
Κι αυτά όταν: το μουσείο Ακροπόλεως κόστισε 39 εκατομμύρια ευρώ. Η νέα βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας 240 εκατομμύρια ευρώ. Η νέα εθνική βιβλιοθήκη της Γαλλίας «Φρανσουά Μιτεράν», έχει τ’ όνομα του προέδρου που την ίδρυσε, κόστισε 1,2 δις ευρώ και ανεγέρθηκε στην αναξιοποίητη περιοχή Quai de la Rapee (το πολιτιστικό κέντρο «Ζώρζ Πομπιντού» -Μπομπούρ- έχει επίσης το όνομα του προέδρου που το έφτιαξε, ενώ ο Σιράκ, σε χώρο 40.000 τ.μ., ίδρυσε το Μουσείο «Πρώιμων Πολιτισμών»).
Η Αθήνα όμως, και ειδικά η τόσο επιβαρημένη Δυτική Αττική, χρειάζονται πράσινο, κι η πνιγμένη στα σκάνδαλα και στις γελοιότητες Ελλάδα ανάσα και προοπτική. Κουραστήκαμε να ντρεπόμαστε και να μας ταπεινώνουν: Ο Ελαιώνας να ξαναγίνει Ελαιώνας και πράσινο, να ανεγερθεί εκεί, σε χαμηλά κτήρια, η νέα Εθνική βιβλιοθήκη, το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο, Μουσεία μοντέρνας τέχνης, Πινακοθήκες, Κέντρα ερευνών, Μουσείο Εθνικής Αντίστασης (γιατί οι φυλακές των Ναζί στην Κοραή παραμένουν κλειστές;) σ’ έναν προνομιακό χώρο που μας υποδεικνύει την χρήση του: έχει θέα την Ακρόπολη, την οποία θα μας κρύψουν οι τσιμεντένιοι γκοτζίλες του σημερινού σχεδίου. Τι θέλουμε να είμαστε, ποιο είναι το όραμα της κοινωνίας μας, τι πρότυπο δίνουμε στους «πολιορκούμενους» νέους για τους οποίους όλοι κόπτονται; Βιβλιοθήκες, μουσεία, πανεπιστήμια, έρευνα ή γήπεδα και λούνα-πάρκ; Δεν είμαστε οι τελευταία κάτοικοι Αθήνας και Ελλάδας, θα ‘ρθουν κι άλλοι μετά από μας, μην τους καταστρέψουμε την ζωή. Ποιο ευρωπαϊκό κράτος θα ‘κανε τον Ελαιώνα λούνα-παρκ κι όχι πολιτιστικό πάρκο, ποιος θα μας πάρει στα σοβαρά με τέτοια «αξιοποίηση»; Ποιο κράτος δεν ίδρυσε βιβλιοθήκη τον 20ο αιώνα; «Στην Ιερά Οδό δεν πρέπει να κυκλοφορούν αυτοκίνητα». Ποιος εθνικιστής αρχαιόπληκτος ελληναράς το λέει αυτό; Ο Χένρι Μίλλερ στον «Κολοσσό του Μαρουσιού», το 1939, προτείνοντας την προφανή ανάπτυξη που έπρεπε να ακολουθηθεί. Ο Ελαιώνας πολιτιστικό πάρκο, λοιπόν. Αυτό έχουμε ανάγκη.
Δεν ζούμε και υπάρχουμε για να μας ταπεινώνουν. Ας μην ανεχθούμε άλλη ταπείνωση.
Σκεφθείτε έναν περίπατο από το Μουσείο Ακροπόλεως μέχρι το προτεινόμενο πολιτιστικό πάρκο-Βιβλιοθήκη στον Ελαιώνα, όπου και νέος σταθμός μετρό. Είμαστε τόσο πλούσιοι και αυτάρκεις, ώστε περιφρονούμε τον «πολιτιστικό» τουρισμό;
Στην νέα βιβλιοθήκη δεν πάει και δεν προβλέπεται να πάει μετρό.
Η νέα βρετανική βιβλιοθήκη, του 1998, κόστισε 511 εκατομμύρια λίρες (σημ: περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ) συν έξη εκατομμύρια λίρες για την αγορά του οικοπέδου. Το αναγνωστήριό της διαθέτει καθίσματα για 1206 αναγνώστες, ανάπτυγμα ραφιών 23 χλμ, ενώ στα 4 επίπεδα του υπογείου, το ανάπτυγμα των ραφιών φτάνει τα 200 χιλιόμετρα ! (εφημ. Ποντίκι, Δεκέμβριος 2007) Η σημερινή εθνική βιβλιοθήκη μας είναι έργο του 1877, με χρήματα των ευεργετών αδελφών Βαλλιάνου, τότε που οι επιχειρηματίες στήριζαν και ευεργετούσαν το κράτος, και όχι το αντίθετο, όπως σήμερα. Για την υπό ανέγερση βιβλιοθήκη Νιάρχου δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα. Αν διαιρέσουμε το ποσό των 300 εκατ. δια του δύο, θα φτιάξουμε βιβλιοθήκη με 150 εκατ. Της Αλεξάνδρειας το 2002 κόστισε 240. Η δική μας το 2015, 150. Τι ακριβώς θα είναι, ποια είναι η φιλοσοφία της, δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα, ενώ θα έπρεπε να είναι πρωτεύον ζήτημα. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)